خرد نگنجد و هر چه در تصور و فهم در آيد مخالف آن باشد ، همان اندازه به عنوان چيزى در خاطر آيد كه نه در خرد گنجد و نه حد و نهايتى داشته باشد .
( 1 ) 2 - حسين بن سعيد گويد : از ابو جعفر دوم امام محمد تقى ( ع ) پرسيدند : رواست كه بر خدا گويند چيزى است ؟ فرمود :
آرى ، همين اعتراف به اينكه خدا چيزى است او را از حد تعطيل ( بىعقيدهاى به خدا ) و حد تشبيه ( عقيده به خداى مجسم ) بيرون آورد .
( 2 ) 3 - امام باقر ( ع ) فرمود : به راستى خدا از آفريدههاى خود تهى و مبرى است و آفريدههاى او هم از وى تهى و بركنارند بر هر آنچه نام چيز صادق آيد مخلوق باشد جز ذات يگانه خدا .
( 3 ) 4 - زرارة بن اعين گويد : شنيدم امام صادق ( ع ) مىفرمود :
به راستى خدا تهى است از خلق خويش و خلق او هم از وى تهى و بر كنار باشند ، هر چه بر آن نام چيز صادق آيد جز خدا مخلوق باشد و خدا خالق هر چيز است ، مبارك باد آنكه نيست به مانندش چيزى و او است شنوا و بينا .
( 4 ) 5 - امام باقر ( ع ) فرمود : به راستى خدا تهى است از خلقش و خلقش از او تهى باشند و هر چه كه بر او نام چيز صادق آيد جز
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 241
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٤١