( 1 ) خاص و محكم و متشابه و خاطرههاى درست و موهومات ، هر دو هست . در زمان خود پيغمبر بر آن حضرت دروغ بستند تا به سخنرانى برخاست و فرمود : اى مردم ، دروغبندان بر من فراوان شدهاند ، هر كه عمداً بر من دروغ بندد نشيمنش پر از آتش باد . و باز هم پس از وى بر او دروغ بستند . همانا حديث كه به شما رسيده بوسيله يكى از چهار خبرگزار است كه پنجمى ندارند :
1 - شخص منافق و بىعقيدهاى كه به زبان اظهار ايمان كرده و مسلمانى او ظاهر سازى است و دروغ بستن به رسول خدا ( ص ) را نه گناه مىشمارد و نه از آن باك دارد ، اگر مردم بدانند كه او منافق و دروغگو است از او نپذيرند و او را باور ندارند ولى گويند اين مردى است يار و هم صحبت رسول خدا ( ص ) ، آن حضرت را ديده و از او حديث شنيده . و به اين اشتباه از او روايت اخذ كنند و باطن او را ندانند ، خدا از منافقان خبر داده بدان چه معروف است و آنان را بدان وصف كرده كه فرموده است ( 3 سوره 63 ) : « چون آنها را ببينى از ظاهر آراسته آنها خوشت آيد و در شگفت شوى ( قهرمان نما و فداكار جلوه كنند ) و چون لب به سخن گشايند و گفتارشان را بشنوى ، به كالبدهاى بيروح مانند » هم اينان پس از پيغمبر زنده ماندند و به سران گمراهى و داعيان به دوزخ با ناحق و دروغ و بهتان پيوستند و آنها هم كارهاى بزرگ را به دستشان دادند و بر مردم مسلطشان كردند و به وسيلهء آنها دنيا را خوردند همانا مردم هم همراه ملوك و دنبال دنيا هستند مگر كسى كه خدايش نگهدارد ، اين يكى از چهار كس .
2 - كسى كه چيزى از پيغمبر خدا ( ص ) شنيده ولى درست درك نكرده و به غلط افتاده ، قصد دروغ ندارد ولى اين دستور
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 185
مساهمون: الشيخ الكليني
ص١٨٥