انداخت ، انگشتها را به هم چسباند و دو گام را به هم نزديك كرد تا فاصلهء آنها سه انگشت گشاده شد ؛ و انگشتان پايش را بدون انحراف برابر قبله نمود ، در حال خشوع و استكانت گفت : اللَّه أكبر .
حمد و قل هو اللَّه را به ترتيل و تأنّى خواند ، و به اندازهء نفسى درنگ كرد ، به همان حال ايستاده گفت :
اللَّه أكبر .
سپس به ركوع رفت و دو كفّ خود را كه انگشتانش باز بود از سر دو زانو پر كرد و زانو را عقب زد تا پشت او هموار شد كه اگر قطرهء آبى يا روغنى بر آن مىچكيد نمىلغزيد از بس كه پشتش هموار بود ؛ و گردن كشيد و چشمها را خوابانيد ، سه بار به آرامى فرمود :
سبحان ربّى العظيم و بحمده
سپس برخاست و چون بر جا شد ، گفت :
سمع اللَّه لمن حمده
و در همان حال ايستاده تكبير گفت ، و دو دستش را تا برابر رو بلند كرد و سپس به سجده رفت و دو كفش را كه انگشتانش به هم چسبيده بود ميانهء دو سر زانو برابر روى نهاد و سه بار گفت :
سبحان ربّى الأعلى و بحمده
و چيزى از اعضاى بدن را بر هم نگذاشت ، و بر هشت عضو سجده كرد ، دو كفّ ، دو سر زانو ، و دو سر انگشت بزرگ پاها ؛ پيشانى و بينى .
و فرمود : در سجده از اين هشت عضو ، نهادن هفت عضو بر زمين واجب است و آنها همانها است كه خداى عزّ و جلّ در كتابش فرموده
وَ أَنَّ الْمَساجِدَ لِلَّهِ فَلا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَداً
و آنها عبارتند از : پيشانى و دو كفّ و دو زانو و دو انگشت بزرگ پا ، و نهادن بينى بر زمين سنّت است . سپس سر از سجده برداشت و چون برجا نشست ، گفت : اللَّه اكبر ، و بر طرف چپ نشست ، و روى پاى راست را بر پشت پاى چپش نهاد و گفت :
أستغفر اللَّه ربّى و أتوب إليه
و به حال نشسته باز تكبير گفت و به سجدهء دوم رفت ، و همان گفت كه در سجدهء اوّل گفته بود و در ركوع و سجود ، هيچ عضو