الحديث الثامن و الثلاثون -
و بالاسناد المقدم - عن الكليني قال : أخبرنا ( جماعة من أصحابنا ) عن أحمد بن محمد بن عيسى ، عن الحسين ابن سعيد ، عن فضالة ، عن عبد اللَّه بن سنان ، عن أبي عبد اللَّه عليه السّلام قال : مرّ بالنّبيّ صلّى اللَّه عليه و آله رجل و هو يعالج بعض حجراته فقال : يا رسول اللَّه ألا أكفيك ؟ فقال : شأنك . فلمّا فرغ قال له رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله حاجتك ؟ قال : الجنّة .
فأطرق رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله ، ثمّ قال ، نعم .
فلمّا ولّى قال له : يا عبد اللَّه أعنّا به طول السّجود . « 1 »
حديث 38 -
از امام صادق عليه السّلام روايت شده است كه فرمود : در حالى كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله يكى از حجرههايش را تعمير مىكرد ، مردى از كنارش گذشت . گفت : اى رسول خدا ! آيا كمكت ندهم ؟ فرمود : خود دانى .
چون رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله كارش تمام شد ، فرمود : حاجتت چيست آن مرد گفت :
بهشت ! پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله ساكت شد و سپس فرمود : بلى [ خوب چيزى است ] . و چون برگشت ، فرمود اى بندهء خدا ! ما را با « طول سجود » يارى برسان .
الحديث التاسع و الثلاثون
قرأت على شيخنا الشيخ الامام فخر الدين بن المطهّر - دام فضله - بداره بالحلة آخر نهار يوم
هامش
( 1 ) - الكافى : 3 / 266 ، ح 8 .