تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الأمالي ( فارسي ) — صفحة 494

مساهمون:

ص٤٩٤
چون ركوع كند بخسبد و چون سجده كند نوك بر زمين زند و چون بنشيند جنجال كند چون شب كند دل بخوراك دارد و روزه نداشته و صبح در انديشه خوابست و بيخوابى نكشيده ، اگر حديثت كند با تو دروغ گويد و اگر وعده ات دهد تخلف كند و اگر امانتش سپارى خيانت ورزد و اگر از او جدا شوى بدت گويد . 16 - روزى رسول خدا ( ص ) سواره بيرون شد و على همراهش پياده ميرفت فرمود اى ابا الحسن يا سوار شو يا برگرد زيرا خدا به من دستور داده كه سوار شوى چون سوارم و پياده باشى چون پياده‌ام و بنشينى چون نشسته‌ام جز در اقامه حد الهى كه بايد در آن نشست و برخاست كنى خدا به من كرامتى نداده جز آنكه مانندش را به تو داده مرا بنبوت و رسالت مخصوص كرده و ترا در آن ولى من ساخته كه حدودش را به پا دارى و در مشكلاتش قيام كنى ، بدان كه مرا براستى مبعوث بنبوت كرده به من ايمان ندارد كسى كه منكر تو است و به خدا ايمان ندارد كسى كه كافر به تو است فضل تو از فضل منست و فضل من از خداست و آنست معنى قول خداى عز و جل ( يونس - 58 ) بدان بايد شاد باشند آن بهتر است از آنچه فراهم كنند فضل خدا نبوت پيغمبر شما است و رحمتش ولايت على بن ابى طالب است فرمود بنبوت و ولايت بايد شاد باشند يعنى شيعه ، آن بهتر است از آنچه جمع كنند يعنى مخالفين جمع كنند از اهل و مال و فرزند در دار دنيا ، به خدا يا على تو آفريده