2 - اما پاسخ شيخ از موثقه
اين است كه : ظاهر موثّقه ( به قرينهء كلمه ارى لك ان تنتظر ) ، استحباب ( احتياط ) است ، و به حسب ظاهر مراد امام عليه السّلام در اين حديث ، به دليل عدم استتار كامل قرص خورشيد ، در حالى كه سرخى مرتفع بالاى كوهها و پهناى آسمان علامت آن ( عدم استتار كامل است ) احتياط در شبههء موضوعيّه است ، زيرا ( دستور بر ) احتياط در شبهات حكميه از منصب امام عليه السّلام بعيد است ، چرا كه حضرتش جاهل به حكم را بر جهل و نادانى تقرير و تثبيت نمىفرمايد ( و لذا مىتوان گفت : مورد حديث در جايى بوده كه سائل در استتار قرص شك داشته ، يعنى علم به دخول شب برايش حاصل نبوده ) ، و بلاترديد در چنين موردى ( احتياط و ) انتظار واجب است ، زيرا مقتضاى استصحاب عدم ليل و اشتغال يقينى به روزه و قاعده اشتغال به نماز تماما همين است .
پس ( در حديث شريف ) ، مخاطب به احتياط ، همان شككننده در برائت ذمّهاش از روزه و نماز است ، ( كه حكمش لزوم احتياط و مراعات قاعدهء اشتغال است ) سپس اين حكم از مورد حديث به هركسى كه اشتغالش به تكليف ، يقينى و برائتش از آن مشكوك بوده سرايت داده مىشود ، نه به مطلق شاك ، چه آنكه شاكّ در موضوع خارجى با عدم علمش به تكليف ، احتياط بر او واجب نيست و اخبارى و اصولى در اين حكم اتفاق دارند .
اين تقرير ( كه تا بدينجا شد ) تمامش مبتنى بر قول به كفايت استتار قرص در ( تحقّق ) غروب است و اينكه مراد از حمره در ( حديث ) غير از حمرهء مشرقيه يعنى حمرهء مغربيه باشد .