شما در هر دو حال تقوا را از دست ندهيد و راز ما را فاش نكنيد و فريب دنيا را نخوريد و آن را دوست نداريد كه سبب فاش كردن راز ما گردد براى غرضهاى بيهوده يا توسل به مخالفين براى تحصيل دنيا يا بواسطه نوميدى از فرج كه آن را دير كرده شماريد با اينكه گويا بشما رسيده است ، و اين مژده است به نزديك بودن ظهور امر قائم ( ع ) و بيان يقينى بودن وقوعش .
28 - كافى - بسندش تا امام ششم ( ع ) كه ميفرمود : رسول خدا ( ص ) فرموده . خوشا به حال بنده خوابزده خدا كه خدايش بشناسد و مردمش نشناسند ، آنانند چراغهاى هدايت و سرچشمههاى دانش ، بر طرف شود بدانها هر فتنه تيره ، نيستند از فاشكنندگان سخن چين و نه جفاكار خودنما .
روشنگرى : در نهايه گويد : در حديث على ( ع ) است كه ذكر كرد آخر الزمان و فتنهها را سپس فرمود : بهتر مردم آن زمان هر نومه است يعنى گمنامى كه مورد اعتناء نباشد ، و بقولى كسى كه در ميان مردم اندر است و شر و شر فروشان را تشخيص ندهد ، و بقولى يعنى خواب زده كه كم بيدار است - تا گويد بدين معنى است حديث ابن عباس كه از على ( ع ) پرسيد نومه كيست ؟ فرمود : آنكه هنگام فتنه دم بندد و در آن شركت نكند .
و در حديث آن را تفسير كرده بخداشناسى كه مردمش نشناسند يا كسى كه خدايش بخير و صلاح و ايمان بشناسد و مردمش به اين اوصاف نشناسند با اينكه آنها را دارد .
و بسا مقصود كسى باشد كه خدا خود را و اوليائش و دينش را بوسيله حجج خود به او شناسانده و از مردم ديگرى كه آموختن از آنها نارواست كسب معرفت نكرده ولى اين معنى بعيد است ، و آنها را وصف كرده كه چراغ هدايتند و اشاره دارد باينكه مقصود از مردم ستمكاران و مخالفان اهل حق كه مؤمن و در راه خدايند مىباشد و اين وجه جمعى است ميان اخبارى كه گوشهنشينى را ستوده چون اين خبر با اخبارى كه آن را نكوهش كرده كه بسيارند يا جمع آنها باختلاف دورهها و سرزمينها است كه در زمانى و يا در جايى خوب است و در جايى و يا زمان ديگر بد است و اينكه فرموده سرچشمههاى دانشند دلالت دارد كه مردم از دانش آنها بهره برند .
و كشف فتنههاى تيره يعنى فتنهاى كه مايه اشتباه حق و دين شود بر مردم ، و كشف آن بمعنى اينست كه مايه گمراهى آنها نشود بلكه آنها با وجود اين فتنههاى گمراه كن در پرتو نور حق و يقين باشند ، و بقول نهايه با استناد بحديثى گويد بذر آنكه راز را فاش كند و هر چه شنود به ديگران رساند و از اين معنا است حديث على ( ع ) در وصف صحابه كه
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 55
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٥٥