مسلمان اينكه خود دار باشد ، و اندازه خود بداند و مردم زمانش را بشناسد .
از خدا بترسيد و حديث ما را فاش نكنيد ، اگر نبود كه خدا دفاع كند از دوستانش و كين كشد براى دوستانش از دشمنانش ، نديدى خدا چه كرد با آل برمك ، و چه انتقامى كشيد براى امام كاظم ( ع ) با اينكه بنى اشعث در خطر بزرگى بودند ، و خدا بواسطه دوستى آنها با آن حضرت از آنها دفع خطر كرد .
شما در عراق كردار اين فرعونها را مىبينيد و مهلتى كه خدا به آنها داده ، بر شما باد به تقوا از خدا ، و فريب ندهد شما را زندگى دنيا و فريب نخوريد بمهلت مهلت داران كه گويا امر فرج بشما رسيده است .
روشنگرى : مسأله او گويا در باره امرى بوده كه تقيه در آن واجب بوده ، يا از اخبار آينده بوده كه فاش كردنش مصلحت نبوده يا از امور پيچيده بوده كه خردرس بيشتر مردم نبوده چون مقامات معنويه آنها و مانند آن از معارف دقيقه ( پس از اعراب حديث گويد ) ولايت الله امامت و مقامات آنست و اسرار علوم آن و امارت و حكومت آن ، و بقولى مقصود پيشگوئى از پديدهها است و سستى آن روشن است ، هر كه خدا خواسته مقصود امامانند .
سپس شماها " براى تعجب است و بقولى استفهام انكارى است ، كيست كه دم بندد " استفهام انكاريست يعنى كسى از مردم اين زمانه حرفى نشنود جز كه آن را فاش كند و ما به آنها اعتماد داريم يا شما به آنها اعتماد نكنيد .
در حكمت آل داود يعنى زبور يا كتب ديگرشان ، خوددار يعنى مسلط بر خويش كه آن را بهر چه سزد وادارد و از هر چه نسزد باز دارد يا مالك اسرار خود باشد كه آنها را فاش نكند ، و اندازه خود بداند يعنى اندر كار بهسازى خود باشد و انديشد در آنچه سودش دهد و آن را بسوى خود كشد دور از آنچه زيانش دهد و از آن كناره كند .
و مردم زمانش را بشناسد و بفهمد كى رازدار است و كى فاش ساز است ، و كه را بايد دوست داشت و كه را دشمن و همنشينى با كه سود دهد و با كه زيان ، اگر نبود كه خدا دفاع كند " جزايش محذوف است يعنى سلسله اهل بيت و شيعه آنها قطع مىشد بواسطهء ترك تقيه و مانند آن .
آيا نديد خدا با آل برمك چه كرد ، گويم دولت برمكيان و شوكت و بر افتادن آن در تواريخ معروف است .
كردار اين فرعونها " يعنى بنى عباس و پيروانشان ، و حاصل اينست كه بسا خداى تعالى براى اوليائش از اعدايش كين كشد و گاهى به آنها مهلت دهد براى اتمام حجت و
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 54
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٥٤