شيعه آنها و بسا شامل نهان داشتن اسرار علمى و اخبار پيچيده آنها از كسانى كه تحمل آنها را ندارند بشود .
19 - كافى : بسندش تا امام ششم ( ع ) كه مردم به دو خصلت وادار شدند و هر دو را ضايع كردند تا از آنها بهرهاى ندارند : صبر و رازدارى بيان : يعنى بسبب ضايع كردن آن دو خصلت دينى براى آنها نمانده يا اينكه هيچ از آن دو را در دست ندارند كه يكى صبر بر بلاها و آزارهاى دشمنانست و ديگرى نهان داشتن اسرار از آنها چنانچه گذشت در تفسير قول خداى تعالى ( آيه 54 سوره القصص ) بدان چه شكيبا بودند و بدى را به نيكى از خود دور كردند .
20 - كافى : بسندش تا سليمان بن خالد كه امام ششم فرمود : اى سليمان شما دينى داريد كه هر كس نهانش دارد خدايش عزت دهد و هر كه فاشش كند خدا خوارش كند .
بيان : عزتش دهد خبر است يا دعاء 21 - كافى : بسندش تا مردى از امام باقر ( ع ) كه ما گروهى نزد آن حضرت رفتيم و گفتيم : يا ابن رسول الله ما قصد رفتن بعراق داريم بما سفارشى كنيد . آن حضرت فرمود :
بايد نيرومند شما به ناتوانتان نيرو بخشد و توانگرتان بر مستمندتان كمك دهد ، و راز ما را فاش نكنيد ، و مرام ما را منتشر نسازيد ، و چون حديثى از قول ما بشما رسيد و يك گواه يا دو تا از قرآن خدا موافقش يافتيد بدان عمل كنيد ، و گر نه توقف كنيد و آن را بما بر گردانيد تا براى شما روشن شود ، و بدانيد كه منتظر اين امر ثواب روزهدار شب زندهدار دارد ، و هر كه امام قائم ما را دريابد و بهمراه او بيرون شود و دشمن ما را بكشد ثواب بيست شهيد دارد ، و هر كس با قائم ما همراه است و كشته شود ثواب بيست و پنج شهيد دارد .
بيان : ( بعد از اعراب جمله گويد ) نيرو بخشد نيرومند شما بناتوانتان يعنى به دادرسى و كمك و رفع ستم يا در باره ديانت و رفع شبهه و ترديد دينى ، و كمك مالى را عائده گويند كه بمعنى احسان و صله است .
راز ما را فاش نكنيد " يعنى احكامى كه مخالف مذهب عامه عراق است و امر امامت ما را منتشر نكنيد ، و نه خلافت و احوال نادر و معجزات را نزد مخالفان و بلكه نزد شيعه سست عقيده ، زيرا در دوران سختى بودند زيرا مردم از احوالشان بازرسى ميكردند و شيعه و پيروشان را ميكشتند و اما اظهار آنها نزد شيعه خردمند و امين و پذيرا كار خوبى بوده چنانچه گذشت .
يك گواه يا دو گواه از قرآن " گويا مقصود آنجا است كه مخالف باشد با آنچه در دست
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 50
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٥٠