باب سى و يكم در بارهء معاشرت با يتيمان و خوردن مال آنان و ثواب جا دادن به آنها و ثواب مهرورزى با آنها و عقاب آزار كردن آنان
بنام خداوند بخشاينده مهربان
آيات قرآن مجيد
: 1 - سوره البقرة آيه 83 آنگاه كه گرفتيم پيمان بنى اسرائيل را كه نپرستند جز خدا را و نيكى كنند با پدر و مادر و خويشان و يتيمان و مستمندان آيه 177 و بدهد مال خود را با اينكه دوستش دارد بخويشان و يتيمان آيه 220 - و پرسندت از يتيمان در پاسخ بگو بهسازى براشان خوبست ، و اگر با آنها در آميزيد برادران شما باشند و خدا ميداند تباهكننده را از به كننده و اگر خدا خواهد شما را برنج اندازد راستش خدا با عزت است و حكيم .
2 - النساء آيه 2 و 3 و بدهيد به يتيمها مالشان و پليد را با پاك جابجا نكنيد و مال آنها را بسوى مال خود نكشيد و نخوريد كه گناه بزرگى است . و اگر بترسيد از اينكه با عدالت رفتار كنيد در باره يتيمان بزنى گيريد آنچه خوش داريد از زنان . آيه 6 و بيازمائيد يتيمان را تا چون برسند بزن گرفتن اگر آنان را رشيد فهم كرديد بدهيد بدستشان مالشان را و نخوريد آنها را بى جا و بشتاب تا گناه بزرگى كنيد ، و هر كس بىنياز است بايد خوددارى كند و هر كه ندار است به اندازه بخورد ، و چون مالشان را به آنها دهيد بر آن گواه بگيريد و بس است خدا براى حسابگرى .