50 - اعلام الدين : پيغمبر ( ص ) فرمود : ظالم را مهلت دهد تا گويد : مرا رها كرده سپس به سختى او را گيرد راستى خدا خود را در ريشهكن كردن ستمكاران خود را ستوده كه فرموده : پس بريده شد دنبال ستمكار و سپاس از آن پروردگار جهانيانست .
51 - كتاب الامامه و التبصره : بسندى تا رسول خدا ( ص ) فرمود : ستمكارى پشيمانى است .
52 - كافى : بسندش تا امام پنجم ( ع ) فرمود : ظلم سه گونه است : ظلمى كه خدايش آمرزد ، و ظلمى كه نيامرزد ، ظلمى كه آن را واننهد ، ظلمى كه نيامرزدش شرك است و آنكه آمرزدش ظلم بر خود است ميان خود و خدا و آنكه واش ننهد بدهكارى ميان بندهها است بهمدگر .
بيان : ظلم كار بيجاست و ظلم مشرك گرفتن ديگريست بجاى خدا و عبادت بيجاست و ظلم گنهكار نافرمانى بجاى طاعت است و شرك اخلال به همه عقائد ايمانى است و مقصود اينست كه بىتوبه آمرزيدنيست چنانچه خدا فرموده ( 48 - النساء ) راستى خدا نيامرزد كه به او شرك آورند و آمرزد مگر از آن را براى هر كه خواهد ، و اما ظلمى كه ممكن است بىتوبه آمرزد چنانچه فرموده براى هر كه خواهد ، و اما ظلمى كه واش ننهد بىمكافات در دنيا و يا در هر دو جهان چون حق خدا نيست يا آنكه بىعوض براى مظلوم رهاش نكند يا بىانتقام براى مظلوم براى انتقام از ظالم بىعوض دادن بمظلوم و مخالف اخبارى نباشد كه چون خدا خواهد حق الناس كسى را آمرزد بمظلوم عوض دهد تا راضى شود .
53 - كافى : بسندش تا امام ششم ( ع ) در تفسير قول خدا عز و جل ( آيه 14 - الفجر ) راستى كه پروردگارت در مرصاد است " فرمود : پلى است بر صراط كه گذر نكند از آن بندهاى كه مظلمهاى به گردن دارد .
بيان : بقول مجمع البيان مرصاد ديدگان سر راه است كه همه جا را بيند و خدا هم همه گفتار و كردار بندهها را بيند و داند و گويا در كمينگاه است ، و بنقل از على ( ع ) معنايش اينست كه پروردگارت تواند همه گنهكاران را سزا دهد و بقول امام صادق ( ع ) مرصاد پلى است بر صراط كه بنده بدهكار بندهاى از آن نگذرد ، عطا گفته : يعنى سزا بيند هر كس و انتقام ستمديده از ستمگر گرفته شود .
و بروايت از ابن عباس در تفسير آيه بر پل روى دوزخ هفت ايستگاه است : در يكمى از بنده شهادت بيگانگى خدا پرسند و اگر درست آورد بدومى رود و از نمازش پرسند و اگر درست آورد بسومى رود و از زكاتش پرسند و اگرش درست آورد بچهارمى رود و از روزهاش
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 202
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٠٢