ستمديده از ستمگر سختتر است از روز ستمگر بر ستمديده ، و فرمود : پيروز نيست آنكه با گناه پيروز شد ، و آنكه به كار بد غالب شده شكست خورده و فرمود : ( ع ) روز اجراء عدالت بر ستمگر سختتر است از روز جور بر ستمكش .
فرمود : نشانههاى ستمگر سه تا است : بر بالا دستش بنافرمانى ستم كند و به زير دستش به چيرگى ، و همكار ظالم است فرمود : چون نيكى را ديديد بدان كمك كنيد ، و چون بدى ديديد از گردش دور شويد كه رسول خدا ( ص ) هميشه ميفرمود اى آدميزاده كار خوب كن و بدى را وانه در اين صورت بخشش كنى و ميانهرو ، آگاه كه سه گونه ستم است : ستم نابخشودنى و ستم قابل پىگيرى ، و ستم آمرزيده و بىپيگيرى ، اما ظلم نيامرزيدنى شرك بخداست ، خدا سبحانه فرموده ( آيه 116 - النساء ) راستى كه خدا نيامرزد شرك به او را و اما ستمى كه آمرزيده شود ظلم بر خود است در برخى پيشامدها و اما ستمى كه پىگيرى شود ستم مردم است بهم ، بازخواست در آنجا سخت است ، زخم با كارد و تازيانه زدن نيست ولى چنانست كه اينها در برابرش كوچك است ، و در وصيتش بفرزندش حسن فرمود : ستم ناتوان هرزهترين ظلم است .
49 - كنز كراچكى : عبد الله بن سنان از امام صادق ( ع ) روايت كرده كه رسول خدا ( ص ) فرمود : خدا بيكى از پيغمبرانش وحى كرد : آدميزاده در حال خشمت مرا ياد كن تا در خشم خودم تو را ياد كنم ، و تو را در ميان ديگران نابود نكنم ، و چون ستمى به تو شد بپسند كين كشى مرا برايت زيرا آن بهتر است از كين كشى خودت و بدان كه خوى خوش آب كند بدى را چنانى كه خورشيد يخ را ، و خوى بد تباه كند كار خوب را چنانى كه سركه عسل را ، و روايت است كه در تورات نوشته هر كه ستم كند خانهاش را ويران كند و رسول خدا ( ص ) فرموده : راستى خدا به ستمكار مهلت دهد تا گويد : مرا رها كرده سپس او را يكباره دستگير كند ، فرمود : خدا خود را بنابود كردن ظالمان ستوده كه فرموده ( 45 - الانعام ) پس بريد دنبال مردم ستمكار و سپاس از آن پروردگار جهانيان .
امير مؤمنان ( ع ) فرمود : ظلم ظالم بر تو گران نيايد كه همانا ميكوشد در زيان بر خود و سود به تو ، و سزاى كسى كه شادت كند بد كردن به او نباشد ، و هر كه تيغ ستم كشد بدان كشته شود ، و هر كه براى برادرش چاهى كند در آن افتد و هر كه آبروى برادرش برد آبرويش ريزد در خانه او ، چه بد توشهايست براى معاد ستم بر عباد .
و فرمود : نزد ستم كردن ياد كن عدل خدا را در باره خودت ، و نزد توانائى قدرت خدا را بر خود .
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 201
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٠١