نادانى خ ل ) و مانندش و ده علت دارد : شفاء خشم ، و سازش با جمع ، تهمت ، و باور خبر بىوارسى ، و بدبينى و حسد و مسخره كردن و تعجب ، و دلتنگى و آرايش ، و اگر سلامت خواهى ياد خالق كن به مخلوق تا جاى غيبت عبرت و جاى گناه ثواب باشد .
49 - تفسير عياشى : بسندش تا امام ششم ( ع ) كه غيبت اينكه گوئى در باره برادرت آنچه دارد و چون بگوئى آنچه ندارد آن گفته خدا باشد ( 112 - النساء ) البته به گردن گرفتند بهتان و گناه روشنى .
50 - همان : از امام صادق ( ع ) در تفسير قول خدا ( 148 - النساء ) و دوست ندارد فاش كردن گفته بد را مگر كسى كه ستم شده " فرمود : هر كه مهمانى كند مردمى را و درست پذيرائى نكند او از ستمكارانست و گناهى ندارند در آنچه در باره او گويند ، و بنقل ابو الجارود فرمود ( ع ) گفتار بد بلند اينست كه ذكر شود آنچه در كسى باشد .
51 - تفسير امام : هر كه حاضر مجلسى باشد كه سگى درنده در آن آبروى برادر يا برادران او را ميدرد و جاه مىفروشد و او را خوار شمارد و بر آورد كند و از آبروى برادرش دفاع كند كه غايب است خدا آماده كند فرشتههاى گرد بيت المعمور را براى حكم آنها كه بخشى از فرشتههاى آسمانند ، و فرشتههاى كرسى و عرش را كه بخشى از فرشتههاى حجب باشند هر يك برابر خدا نيكو شمارند حضور او را و مدحش كنند و نزديكش دانند و خوبش خوانند و از خداى تعالى براش بلندى و جلالت خواهند و خداى تعالى فرمايد اما من براش بايست كردم بشمار هر ستايشگر شما بشمار هر كدام شما از درجات و كاخها و بهشتها و باغها و درختان هر چه خواهم از آنچه آفريدهها احاطه بر آن ندارند .
52 - تفسير امام : و بدانيد كه غيبت شما از برادر مؤمن خود كه شيعه آل محمد است حرامتر است از مردار خدا عز و جل فرموده و غيبت هم نكنيد آيا دوست داريد گوشت مردار برادرتان را بخوريد آن را بد داريد » راستش خوردن خون سبكتر است بر آنان از اينكه براى برادر مؤمن خود نزد پادشاه ناحق سخن چينى كنيد كه شيعه آل محمد است چون او خود را و برادر مؤمنش را و همان پادشاهى را كه نزد او سخن چينى كرده هلاك كند .
53 - جامع الاخبار : پيغمبر ( ص ) فرمود : هر كه مرد يا زن مسلمانى را غيبت كند خدا تا چهل روز نماز و روزه او را نپذيرد مگر كه غيبت شده از او درگذرد ، و فرمود ( ص ) هر كه در ماه رمضان مسلمانى را غيبت كند روزهاش ثواب ندارد ، و بنقل سعيد بن جبير فرموده ( ص ) يكى روز قيامت بيارند بدرگاه خدا و نامه عملش را به دستش دهند و حسنات
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 161
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٦١