( ع ) با ترس و لرز در خلوت گفت : يا ابن رسول الله چه بسيار نگرانم از اينكه فلان بن فلان با تو دو دل باشد در اظهار امامتت و اعتقاد بوصايتت ؟ آن حضرت فرمود : چگونه ؟
گفت من با او امروز در مجلس فلان مرد از بزرگان بغداد همراه بودم و صاحب مجلس به او گفت : عقيده دارى كه موسى بن جعفر امام است نه اين خليفه كه بر كرسى آن نشسته ؟ و اين يارت در جواب گفت : من انيرا نگويم بلكه معتقدم موسى بن جعفر غير امام است و اگر بدين عقيده نباشم بر من و بر هر كه بدان معتقد است لعنت خدا و فرشتهها و همه مردم باد ، صاحب مجلس گفت خدا جزاى خير به تو دهد و من لعن كنم هر كه از تو سخن چينى كرد .
امام كاظم به او فرمود : چنان نيست كه گمان كردى اين يار تو از تو داناتر است همانا او گفته : موسى غير امامست يعنى آنكه غير امام است موسى غير او است پس او در اين صورت امام است ، و بدين گفته خود امامت مرا اثبات كرده و امامت جز مرا نفى كرده ، اى بنده خدا كى نابود شود از دل تو اين گمان بد ببرادرت ؟ اين خود نفاق است بدرگاه خدا توبه كن و آن مرد مقصود او را فهميد و غمناك شد و گفت : يا ابن رسول الله من مال ندارم كه رضايت او را بدست آرم ولى نيمى از عمل خير خود را به او بخشيدم از عبادت و طلب رحمتم براى شما خانواده و لعنت بر دشمنانتان آن حضرت فرمود : اكنون از دوزخ بدر آمدى .
8 - قرب الاسناد : بسندش تا پيغمبر ( ص ) كه بپرهيزيد از گمان كه گمان دروغتر دروغها است .
9 - خصال : بسندش تا امام باقر ( ع ) كه از امير مؤمنان ( ع ) پرسيده شد ميان حق و باطل چند است ؟ فرمود : چهار انگشت و دستش را بر گوش و چشمش نهاد و فرمود : هر چه را چشمانت ديدند حق است و آنچه را گوشهات شنيدند بيشترش باطل است .
10 - خصال : بسندش از امام باقر ( ع ) ( مضمون شماره 9 را با اندك تغييرى آورده ) .
11 - امالى صدوق : بسندش تا امير مؤمنان ( ع ) فرمود : امر برادرت را بوجه احسن بنه تا خلاف آن بر تو روشن ، شود ، و يك كلمه برادرت را به گمان بد تفسير مكن تا توجيه خوبى برايش يا بى الخبر .
12 - مصباح الشريعه : امام صادق ( ع ) فرمود : خوشبينى از خوش ايمانى و خوش قلبى است ، و نشانش اينكه هر چيزى را به چشم پاكى و فضيلت بنگرد براى آنچه در وجود او آميخته است از حياء و امانت دارى و خوددارى و راستى ، و پيغمبر فرمود ( ص ) خوشبين باشيد به برادران خود و پاكدلى و خوشبينى را غنيمت شماريد .
و ابى بن كعب گفت : چون از يكى برادران خود خصلت ناپسندى ديديد تا هفتاد
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 123
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٢٣