از خود ذريهاى بجا نهند كه ناتوان باشند و بر آنها نگرانند ، و در آخرت هم خدا ميفرمايد آنان كه مال يتيم را بناحق ميخورند در شكمشان آتش انباشته سازند و بدوزخ سوزان درگير شوند .
26 - همان از يكى از امامين كه راوى گفت : در چه اندازه از مال يتيم دوزخ بايست شود ؟ فرمود : در دو درهم ( درهم بيش از 12 نخود نقره سكهدار بوده ) .
27 - همان از سماعه كه از امام ششم يا هفتم پرسيدم مردى مال يتيم را خورده توبه دارد ؟ فرمود : آن را به صاحبش برگرداند ، فرمود : اين براى آنست كه خدا ميفرمايد : راستى كسانى كه اموال يتيمان را بناحق ميخورند جز اين نيست كه در شكم خود آتش انباشته كنند و بدوزخ سوزان درگير شوند .
28 - همان : از احمد بن محمد كه از امام كاظم ( ع ) پرسيدم از مرديكه مال يتيم به دست دارد و نيازمند مىشود و از آن برميدارد خرج خود و عيالش مىكند به قصد اينكه آن را به يتيم برگرداند آيا آيه عذاب خوردن مال يتيم او را فراگيرد ؟ فرمود : نه ولى بايد جز با قصد رد نخورد و اسراف هم نكند به آن حضرت گفتم كمترين اندازه از مال يتيم كه بخورد بىقصد رد و در شكمش آتش مىخورد چه اندازه است ؟ فرمود كم و بيش يكى است در صورتى كه قصد رد ندارد .
29 - همان زراره و محمد بن مسلم از امام ششم ( ع ) فرمود : هر كه با مال يتيم كار كند ضامن آنست و سودش از آن يتيم است ، به آن حضرت گفتيم
مَنْ كانَ فَقِيراً فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ
چه مىشود ؟ فرمود : همانا آن در جايى است كه خود را بمال آنها وادار كند و براى خود كارى نكند كه ميتواند به اندازه از مالشان بخورد .
30 - همان : از عجلان كه به امام ششم خورنده مال يتيم را گفتم ، فرمود : او همچنان است كه خدا فرمود : در شكمش آتش مىخورد و بدوزخ سوزان درگير مىشود ، و بىپرستش من فرمود : هر كه يتيمى را نگهدارى كند تا بالغ شود يا خودكفا شود خدا برايش بهشت را واجب كند چنانى كه براى خورنده مال يتيم دوزخ را واجب كرده .
31 - همان : از ابى ابراهيم كه از او پرسيدم مردى مالى از ديگرى دارد ، به معامله گرفته يا قرض و آن مرد بميرد و آن را نپرداخته و يتيمان خردسالى از او مانده و مال آنها بر او است و به آنها نميدهد آيا از كسانيست كه بناحق مال يتيم را خورده ؟ فرمود : اگر قصد دارد به آنها بپردازد نه ، احول گفت : از امام كاظم پرسيدم آنكه بخورد و قصد ندارد كه بپردازد از آنها است كه مال يتيمان را ميخورند ؟ فرمود : آرى .