براى خبر گذشته و بدليل قول خداى تعالى ( آيه 8 سوره ممتحنه ) خدا باز نميدارد شما را از آنان كه نجنگيدند با شما براى دين و بيرون نكردند شما را از خانههاتان كه به آنها نيكى كنيد الخ .
و در دروس از ابن ابى عقيل نقل كرده منع از صدقه دادن به غير مؤمن را مطلقا و روايت است از سدير كه به امام ششم ( ع ) گفتم : خوراك بدهم به سائلى كه اسلام او را نميدانم ؟ فرمود : آرى عطا كن به كسى كه نميدانى دوست حق است يا دشمن زيرا خدا عز و جل فرمايد ( آيه 83 سوره البقره ) و بگوئيد بمردم با خوشى " و مخوران به كسى كه دشمن حقى است يا دعوت به باطلى مىكند ( اين حديث در شماره 53 گذشت ) و روايت است جواز صدقه به يهود و نصارى و گبر ، و بيايد حديث جواز سيراب كردن نصرانى ، و شهيد ثانى ، ره اخبار منع را حمل بر كراهت كرده ولى اين خبر را نميشود بر آن حمل كرد ( زيرا وعيد عذاب شديد دارد ) آرى مىشود آن را تفسير كرد به كسى كه به قصد دوستى با او باشد يا بخاطر كفرش باشد ، يا چون سبب جنگيدن آنها با مسلمانان شود و زيان زدن به آنها ، و مىشود اخبار جواز را حمل بر مستضعفان كم خرد كرد يا حمل بر تقيه كرد .
64 - كافى : بسندش از امام ششم ( ع ) ، فرمود : اگر مسلمانى را خوراك دهم دوستتر دارم از اينكه افقى از مردم را خوراك دهم ( راوى گويد ) گفتم : افق چه باشد ؟ فرمود : صد هزار يا بيشتر .
بيان : افق بدين معنى در لغت نيامده بلكه به ضم همزه تنها يا به دو ضمه همزه وفاء به معنى ناحيه است و مىشود مقصود از آن مردم يك ناحيه باشد و تفسيرش به صد هزار و بيشتر يعنى كمترش صد هزار است يا مقصود از آن شمار بسيار است كه گويند صد هزار يا بيشتر است چنانچه يك وجه تفسيريست براى قول خداى تعالى ( آيه 147 سوره الصافات ) و فرستاديم او را ( يونس بوده ) بسوى صد هزار يا بيشتر ) .
و گويا مقصود به مسلمانان در اينجا مؤمنان كامل است يا كسانى كه در معاشرت تمام تو بايد كه دوست دارى كسى را كه خدا را دوست دارد ، آگاه باش كه به هيچ كدام سود نرسانى تا او را دوست بدارى ، آيا آنها را بخانهات دعوت ميكنى ؟ گفتم : آرى من چيزى نخورم جز كه دو تا سه تا از آنها يا كمتر يا بيشتر همراه من باشند ، و آن حضرت ( ع ) فرمود : آگاه كه فضل آنها بر تو بزرگتر است از فضل تو بر آنها ، گفتم ، قربانت من به آنها خوراك دهم و آنها را بر سر فرشم بنشانم و باز هم فضل آنها بر من بزرگتر باشد ؟ فرمود : آرى راستش چون به خانه تو در آيند آمرزش تو را به خانهات آرند و آمرزش خانوادهات را و چون از خانهات بيرون روند گناهان تو و خانوادهات را بيرون برند .
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 240
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٤٠