اين فضل خداست كه ميدهد آن را بهر كه خواهد و خدا داراى فضل بزرگى است .
بيان : ذكر يك تن به اين ست كه براى ديگران ميگويد يا با خود ميگويد و پيش خود فكر آن را مىكند . . .
59 - كافى : بسندش تا امام باقر ( ع ) كه ميسر گويد : به من فرمود : شما شيعه خلوت ميكنيد و حديث ميگوئيد در باره آنچه ميخواهيد ؟ گفتم : آرى به خدا در خلوت نشينيم و حديث گوئيم در آنچه خواهيم ، فرمود : آگاه باش كه من دوست دارم كه در پارهاى از اين موارد با شما باشم ، به خدا كه بوى شما و جانهاى شما را دوست دارم ، و راستى كه شما بدين خدا و دين فرشتهها باشيد پس با ورع و كوشش به من يارى دهيد .
بيان : آنچه خواهيد " يعنى از فضائل ما و مذمت و لعن دشمنان ما و روايت احاديث ما بىتقيه و ترس از دشمن " دوست دارم با شما باشم " براى تشويق و بو كنايه است از عقيده و نيت خوب چنانچه بيايد ذكر اينكه چون مؤمن قصد طاعت خدا كند فرشته از او بوى خوشى استشمام كند ، و جان يا نسيم خوب كنايه است از گفتار خوب ( و بعد از تفسير لفظ روح بقول قاموس گويد : ) يارى براى شفاعت و سرپرستى بورع از گناهان و كوشش در فرمانبرى .
60 - كافى : بسندش تا امام ششم ( ع ) فرمود : گردهم نيايند سه مؤمن و بيشتر جز اينكه بشمار آنان فرشته همراه آنها گردد تا اگر دعاى خير كنند آمين گويند و اگر از شرى پناه جويند آنها از خدا خواهند كه آن را از ايشان بگرداند و اگر خواستار حاجتى شوند فرشتهها واسطه گردند بدرگاه خدا و بر آوردنش را از او بخواهند ، و گرد هم نيايند سه تن از منكران حق جز كه حضور يابد با آنها ده برابر از شياطين ، و اگر سخنى گويند با آنان در گفتگو شوند و اگر بخندند با آنها بخندند ، و اگر بدوستان خدا بد گويند با آنها هم آواز شوند ، و اگر مؤمنى به آنها گرفتار شد چون در اين گفتگوها افتند بايد برخيزد و شريك و همنشين شيطان نباشد ، زيرا چيزى با خشم خدا عز و جل تواناى برابرى ندارد ، و چيزى لعنت خدا را بر نگرداند سپس فرمود ( ع ) و اگر نتواند بر خاست از دل منكر آن باشد و بمحض توانائى گر چه به اندازه دوشيدن گوسفندى يا زمان فاصله دو دوشش شتر باشد برخيزد .
روشنگرى : . . . دعاى خير : آنچه مايه سعادت آخرت است چون توفيق براى عبادت و درخواست بهشت يا پناه بردن از دوزخ و مانند آنها يا شامل دعا براى امور مباح دنيوى هم باشد چون طول عمر و فزونى مال و فرزند و مانند آن و اين براى كنارهگيرى از درخواست امور نارواست ، و همچنين شر شامل شرور دنيا و آخرت است و بسا كه درخواست حاجت در باره امور دنيا است و پيش از آن در باره امور آخرتست .
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 168
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٦٨