و به او مهر ورز كه او از تو است و تو از او ، و افطار دادنت به برادر مؤمنت و شاد كردن او بهتر است از روزه داشتن و ثواب بالاترى دارد .
29 - نوادر راوندى : بسندش تا رسول خدا ( ص ) كه فرمود : مؤمن آئينه برادر مؤمن است ، خيرخواه او باشد چون از او غايب گردد و چون حاضر او باشد بزدايد از او هر چه را بد دارد و در مجلس جا برايش باز كند .
30 - من گويم بنقل از خط شيخ شهيد ره به اين صورت يافتم ، بسندى تا امام ششم ( ع ) كه فرمود : نه ، به خدا مؤمن نباشد كسى تا چون پيكر برادر مؤمن خود باشد كه اگر رگى دردمند شد بضربتى همه رگها بدنبال او باشند و از آن حضرت است ( ع ) كه فرمود : هر چيزى را به چيزى آسايش باشد ، و مؤمن را به برادر مؤمن خود آسايش چنانچه پرنده را بهمگنانش ، و از امام باقر ( ع ) است كه فرمود : مؤمنان در نيكى بهم و مهر بهم و دلسوزى بهم چون يك پيكرند كه چون دردى دارد همه اعضاء او بيخواب شوند و تب كنند .
( و بدنبال روايت معلى بن خنيس است در پرسش از حقوق مؤمن كه ترجمه آن در شماره 12 گذشت مترجم ) تا گويد فرمود : دوست دار براى برادر مسلمانت آنچه براى خود دوست دارى ، و چون نيازمندى از او بخواه و چون از تو خواست به او بده ، و از خير او تنگدل مشو كه براى تو تنگدل نشود ، پشت او باش كه او هم پشتيبان تو است در غيبتش او را به پا اگر حاضر است ديدنش كن و والايش شمار و ارجمندش دارد كه او از تو و تو از او باشى و اگر از تو گله دارد از او جدا مشو تا كينهاش را بدر آرى ، و اگر خيرى به او رسيد خدا عز و جل را سپاس گو و اگر گرفتار شد به او بده و از او در خور و به او يارى كن .
مضر بن قاموس گفت كه : به امام هفتم گفتم به من خبر رسيده كه از پدرت حسين كه يكى از براى حاجتى نزد او آمد و به او گفتند آن حضرت معتكف است : و او بنزد امام حسن ( ع ) رفت و اين را به او گفت و آن حضرت فرمود : ندانست كه راه رفتن براى انجام حاجت مؤمن تا برآوردنش بهتر است از اعتكاف دو ماه پياپى در مسجد الحرام با روزه آن سپس امام هفتم ( ع ) فرمود : و از اعتكاف در همه روزگار .
31 - امالى صدوق : بسندش تا رسول خدا ( ص ) كه مسلمان را بر مسلمان شش خصلت خوب است : سلام در برخورد با او ، پذيرش از دعوت او ، عافيت باش گفتن در عطسه او ، و عيادت در بيماريش ، و حضور بر سر مردهاش ، و اينكه بخواهد برايش هر چه براى خود ميخواهد .
32 - همان بسندى تا رسول خدا ( ص ) ( به همان مضمون 31 و در آخرش افزوده ) و بد دارد برايش آنچه براى خود بد دارد در پشت سر او كه غايب است .
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 151
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٥١