تقسيم شود و مستحب و واجب هم دارد براى توجيه گفته عمر در باب نماز تراويح ( نافله به جماعت در شبهاى ماه رمضان ) كه " چه خوب بدعتى است " باطل است زيرا هر بدعت حرام است چنانچه رسول خدا ( ص ) فرموده : هر بدعتى گمراهى است و هر گمراهى راه بدوزخ دارد و آنچه هم عمر كرد بدعت حرام بود چون پيغمبر ( ص ) نهى كرده از جماعت در نماز نافله و اين تقسيم سودى براشان ندارد .
و هرگز به نكند عطار * آنچه تباه كرده روزگار
و ما گفتار را تمام كرديم در اين باره در كتاب فتن در باب مطاعن عمر .
شهيد ره در قواعدش گفته : امور تازه در آمده پس از پيغمبر اقسامى دارند كه بدعت ناميده نشود جز آنچه حرام است .
1 - قسم واجب چون نوشتن قرآن و حديث پيغمبر و امام ( ع ) در صورتى كه ترس از ميان رفتن آنها باشد راسا زيرا تبليغ آنها بقرنهاى آينده بطور اتفاق واجب است و هم به حكم آيه ( 19 - الانعام : تا شما را اندرز كنم و هر كه برسد به او ) و اين كار بانجام نرسد جز با حفظ آنها و آن در زمان غيبت واجب است نه در زمان حضور امام زيرا مسئول حفظ آنها امام است و خللى در آن راه ندارد .
2 - حرام و آن بدعتى است كه قانون تحريم و دليل آن فرا گيردش چون مقدم داشتن ديگران بر ائمه معصومين و گرفتن مقام آنها ، و براى خود خواستن حاكمان ناحق اموال عمومى را و منع آنها از مستحقانش ، و جنگيدن با اهل حق ، پراكندن و تبعيد آنان ، و كشتن به مجرد بدبينى ، و واداشتن به بيعت با فاسقان و پابند ماندن بدان بيعت ، و حرام دانستن نقض آن ، و غسل پاها بجاى مسح ، و مسح بر غير بشره قدم و نوشيدن بسيارى از نوشاكها ، و جماعت در نماز نافله ، و اذان دوم در روز جمعه ، و حرام كردن متعه زنان ، و متعه در حج ، و شوريدن بر امام بر حق ، وارث دادن بخويشان دور و منع نزديكتران و منع خمس از اهل آن ، و افطار بيوقت و جز آن از تازه درآمدهاى مشهور ، و از آنها است باجماع فريقين رشوهاى كه كارگران حكومت در خريد و فروش از مردم ستانند .
3 - آنچه مستحب است و دليل استحباب آن را فرا گيرد مانند ساختن مدارس و كاروانسراها و از اين قسم نيست موكبى كه سلاطين بر پا كنند تا پيش مردم بزرگ باشند مگر آنكه سبب ترس دشمن اسلام باشد .
4 - مكروه : و آنست كه مشمول دليل كراهت باشد چون فزودن در تسبيح زهرا ( ع ) و وظيفههاى ديگر يا كم كردن از آنها ، و خوشپوشى و خوشخورى به كمتر از حد اسراف ، و بسا به