هركه نبود مبتلاى ماهروي * نام أو از لوح انساني بشوى
دل كه فارغ باشد از مهر بتان * لتهء حيضي بخون آغشتهدان
سينهء فارغ ز مهر گلرخان * كهنه انبانيست پر از استخوان
كل من لم يعشق الوجه الحسن * قرب الرحل اليه والرسن
يعني آنكس را كه نبود عشق يار * بهر أو پالان وافساري بيار
قاسم بيك حالتي
پيوسته ز من كشيده دامن دل تست * فارغ زمن سوخته خرمن دل تست
گر عمر وفا كند من از تو دل خويش * فارغتر از آن كنم كه از من دل تست
الرشيد الوطواط
اي روي تو فردوس برين دل من * روزان وشبان غمت قرين دل من
گفتم مگر از دست غمت بگريزم * عشق تو گرفت آستين دل من
في مليح يحرث
للّه حراث مليح غدا * في كفه المحراث ما أجمله ؟ !
كأنه الزهرة « 1 » قدامه * الثور يراعي مطلع السنبلة « 2 »
في الشيب من مخزن الأسرارا للشيخ نظامي :
دولت اگر دولت جمشيديست * موى سفيد آيت نوميديست
صبح برآمد چو سوى مست خواب * كز سر ديوار گذشت آفتاب
رفت جواني وتغافل بسر * جاي دريغست دريغي بخور
گمشدهء هركه چو يوسف بود * گم شدنش جاي تأسف بود
فارغى از قدر جواني كه جست ؟ * تا نشوي پير ندانى كه چيست ؟
گرچه جواني همه چون آتش است * پيرى تلخست وجواني خوشست
شاهد باغست درخت جوان * پير شود بركندش باغبان
شاخ تر از بهر گل نوبر است * هيزم خشك از پى خاكستر است
هامش
( 1 ) الزهرة : هو النجم المعروف .
( 2 ) يعني أن نجمة الثور لا تطلع حتى تطلع نجمة سنبله .