آن را بر خوان به نواى حزين * وز قمهء « 1 » عرش بشنو تحسين
يا رب بكرامت أهل صفا * بهدايت پيش روان وفا
كين نامهء نامي نيك اثر * كاورده ز عالم قدس خبر
پيوسته خجسته پيامش كن * مقبول خواص وعوامش كن
خاقاني
جدلي فلسفي است خاقاني * تا بفلسي نگيرى احكامش
فلسفه در جدل كند پنهان * وانگهى فقه برنهد نامش
مس بدعت بزر بيالايد * بس فروشد بمردم خامش
دام دم افكند مشعبدوار * پس بپوشد بخار وخس دامش
علم دين پيش آورد وانكه * كفر باشد سخن بفرجامش
كار أو وتو همچو وقت « 2 » طهور * كار طفلست وكار حجامش
شكرش در دهان نيد وانگه * ببرد پارهء ز اندامش
پيامى
جمعند ز سفلگان بعالم مشتى * عاقل ننهد بحرفشان انگشتى
خالي شده دير ز كعبه از مردم أهل * در آن نه خليلي نه درين زردشتى
القاضي المهذب
وترى المجرة « 3 » والنجوم كأنما * تسقى الرياض بجدول ملآن
لو لم يكن نهرا لما غاصت به * أبدا نجوم الحوت والسرطان
هامش
( 1 ) قمه بضم أول وفتح ثاني بمعناى ميان سر باشد وبعربي فرق گويند .
( 2 ) وقت طهور : ختنه كردن .
( 3 ) المجرة : نجوم كثيرة لا تدرك بمجرد البصر وانما ينتشر ضوأها فيرى كأنه بقعة بيضاء ، ويقال لها بالفارسية « كهكشان يا كاهكشان » والمراد ان المجرة كالنهر الجاري وهكذا النجوم ، فكأنها بلمعانها واطرادها تسقي خيمة السماء .