از تندرست است و گفتند مقصود اينست كه خون پديد كند .
23 - در كافى : ( 6 / 307 ) بسندش از امام ششم عليه السّلام كه قاووت عدس تشنگى برد و معده را نيرو دهد و درمان 70 درد شود ، و صفراء را بخموشد و درون را خنك كند و خود در سفر بهمراه داشت و پر ميفرمود به كسى كه خونش ميجوشيد قاووت عدس نوشد كه جوشش خون را آرام كند و گرمى را خاموش ، در مكارم ( 221 ) مانندش آمده .
24 - در كافى ( . . ) بسندش از على بن مهزيار كه كنيزش دچار خونريزى حيض شد و بند نيامد تا نزديك مرگ رسيد و ابى جعفر عليه السّلام به او فرمود : قاووت عدس نوشد و نوشيد و خون بريد و به شد ، در مكارم . . بسندش مانندش آمده .
روشنكرد نيست : بسا بردن تشنگى كه در خبر نخست است براى خنك كردن آنست و گرمى نشانى و نيرو دادن بمعده در آنگاهست كه سستى آن از گرمى و رطوبت است و براى خموش كردن صفراء و گرمى دو راه گفتند : يكى از راه خنك كردن در مزاجهاى گرم و ديگرى از راه سفت كردن خون و آرام كردن تنديش تا روانى و ريزش آن در رگها كند شود و از اين راه است كه خون حيض را چنانچه در خبر دوم آمده ميبرد .
من گويم : از كلينى برآيد كه قاووت مطلق را در اخبار بقاووت گندم تفسير كرده و آنجا كه گفته باب اسوقه و فضل سويق حنطه و همه اخبار مطلق را در اين باب آورده ، و شهيد - ره - در دروس در باره قاووت اخبار فراوانى آورده و گفته :
كلينى آنها را بقاووت گندم تفسير كرده ، نگارنده بحر الجواهر گفته : قاووت از هفت چيز سازند : گندم ، جو ، بار درخت سدر ، سيب ، كدو ، دانه اناره و دانه غبيراء ( سنجد ) و همه آنها طبع را بندند وقى و جوشش صفرائى را ببرند و ترى معده را بخشكانند و اگر قاووت جو را با آب و كمى شير و تخم خشخاش بو داده كوبيده آميزند براى تركيدهها خوبست و گزش را آرام كند و خواب آورد پايان ابن بيطار بنقل از رازى گفته : هر قاووت هم آهنگ مايه آنست قاووت جو سردتر
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 93
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٩٣