2 - در « دروس » : روايت است كه كرفس ، مايهء حفظ و پاك شدن دل است و ديوانگى و خوره و پيسى را نيست كند 3 - در محاسن : كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود :
كرفس خوراك الياس و اليسع و يوشع بن نون بود .
4 - و از « همان » ( . . ) بسندش تا ابو الحسن عليه السّلام كه نام كرفس را برد و فرمود : شما آن را دوست داريد و جانورى نيست جز كه خود را بدان بسايد .
« بيان » : اين يا مدح آنست براى آنكه جانوران هم سود آن را ميدانند و بدان درمان ميكنند يا نكوهش است باعتبار اينكه زهر داران بدان سايند و زهرناكش كنند و نخست روشنتر است .
5 - در « مكارم » ( 205 ) كه پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله به على عليه السّلام فرمود : از سفارشهاى خود كه كرفس بخور زيرا سبزى الياس و يوشع بن نونست و رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود :
خود سبزى پيغمبرانست و ذكر شده كه خوراك خضر و الياس كرفس بوده .
« بيان » : فيروزآبادى گفته : كرفس بفتح كاف و را ، سبزى معروفى است و سودهاى كلان دارد مدرّ است و باد شكن و نفخ را برد و قلوهها و كبد و مثانه را پاك كند و سدّههاى آنها را بگشايد باه را نيرو دهد بخصوص تخم كوبيده آن با شكر و روغن اثر عجيبى دارد چون سه روز خورده شود و براى جنين وزن آبستن و غشيها زيان دارد .
باب شانزدهم - سداب
1 - در « محاسن » ( 515 ) بسندش از ابى الحسن عليه السّلام كه سداب خرد را فزايد .
2 - از « همان » ( . . ) تا رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله كه سداب براى درد گوش خوبست .
3 - در « مكارم » : از امام رضا عليه السّلام كه سداب خرد فزايد جز كه منى را پراكنده كند ، در « فردوس » : بسندى از پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله كه هر كه سداب خورد و بر آن خوابد از درد و دمّل و سينه پهلو آسوده است .
« بيان » : در قاموس گفته : دبيله چون جهينه گرفتارى و درديست در درون ،