تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 73

مساهمون:

ص٧٣
اسبان و استران و خران فرمود : حلالند ولى شما آنها را خوش نداريد . 17 - و از همان : بسندى از داود رقى كه نوشتم بابى الحسن عليه السّلام در باره گوشت و شير شتران بُختى نگاشت باكى ندارند . بيان : در قاموس گفته : بخت شتران خراسانى است . . و بسا از نفى بأس كراهت فهم شود ، ولى اشكال دارد آرى نفى بأس در زبان اخبار با كراهت منافات ندارد گرچه عموم نكره در سياق نفى كراهت را هم نفى كند چون آن هم خود باسى باشد . در دروس گفته : ابن ادريس و فاضل گوره‌خر را مكروه دانستند و حلّى شتر و گاو ميش را مكروه دانسته و آنچه در مراسله ابى الحسن عليه السّلام است در باره گوره‌خر اينست كه تركش بهتر است ، در گوشت گاوميش روايت است كه باكى ندارد - پايان - و گويم : آنچه در كافى ابى الصلاح يافتم اينست كه مكروه است خوردن گوشت گاوميش و شتر بختى و گوره‌خر و خر خانگى - پايان - و اينكه شهيد كراهت گوشت هر گونه شتر را به او بسته اشتباه است ، و چگونه چنين است با اينكه گردش زندگى پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله و ائمه عليهم السّلام به خوردن گوشت آنها و قربانى كردن آنها بوده ولى غالب در بلاد آنها شتران عربى بوده نه خراسانى و قول بكراهت گوشت شتر خراسانى وجهى دارد براى روايت كلينى بسندى ضعيف از سليمان جعفرى كه شنيدم از ابى الحسن عليه السّلام كه ميفرمود : من از گوشت شتران بختى نخورم و به كسى هم نگويم بخورد . 18 - در فقه الرضا كه فرمود عليه السّلام خورده شوند از پرنده آنچه دو بالش را در پرواز بجنباند و خورده نشود آنچه دو بالش نجنباند ، و اگر چه پرنده بهر دو شكل بپرد آنچه بال زدنش بيش است خورده شود و اگر بال زدنش كمتر است خورده نشود . 19 - عياشى - ج 1 ص 374 تفسير عياشى - از عبد اللَّه بن ابى يعفور كه شنيدم امام