نهى كرد تا مردم از آنها بهره نبرند و كيفر آنها را خوار شمرند .
و اما مى را حرام كرد براى اثرش و تباهيش سپس فرمود دائم الخمر چون بت پرست است و دچار رعشه شود و بيمروت گردد و گستاخ بر محارم و خونريز و زنا كار تا آنجا كه چون مست شود بسا بر محارم خود بجهد و نفهمد ، و مى نيفزايد بر نوشندهاش جز بدى - در علل بسند ديگر و در اختصاص بسند خود مانندش آمده و عياشى هم در ج 1 ص 291 تفسيرش - مانندش آورده ، و در علل باز بسند ديگر مانندش آمده .
3 - در عيون و در علل - 2 : 170 - به چند سند از محمّد بن سنان كه امام هشتم عليه السّلام به او نوشت ، خوگ حرام شده براى آنكه زشت است ، و خدا عزّ و جلّش پند مردم و عبرت و بيم و دليل آنها ساخته بر آنچه به صورت او مسخ شده ، و براى آنكه پليدترين خوراك را دارد و علتهاى فراوانى ، و همچنين ميمون را حرام كرده چون مانند خوگ مسخ شده است و پند و عبرت و دليل مردم است بر آنچه به صورت او مسخ شده ، و شباهتى از آدمى در آن نهاده تا دليل باشد كه از آفريدههاى خشم زده است و باز در پاسخ پرسشهايش به او نوشت : مردار حرام شده چون تن را تباه و آفت زده كند و چون كه خدا عزّ و جلّ خواست تسميه را سبب حلالى و جدائى ميان حلال و حرام سازد ، و چون آب زرد آورد و دهن را بدبو كند و بو را گند و كند و بد رفتارى و سخت دلى آورد و بيرحمى تا آنجا كه از كشتن فرزند و پدر و رفيق خود ايمن نباشد ، و سپرز را حرام كرد براى خونى كه در آنست و چون علت آن و علت خون و مردار يكى است و در تباهى مانند آنها است .
بيان : در آن اشاره است به علت دينى كه ما آن را در خبر يكم ذكر كرديم .
4 - در فقه الرضا : فرمود بدان خدات رحمت كناد - كه خداى تبارك و تعالى خوردن و نوشيدنى را مباح نكرده جز براى آنچه در آنست از سود و بهى و چيزى را حرام نكرده جز كه براى زيان و تلف و تباهى آنست ، هر چه سود بخش و نيرو ده جسم و تن است حلال است و هر زيان آور و نيرو بر و كشنده حرام است چون زهرها
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 63
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٦٣