آماده كرده بود آفريد تيكهاى فزون آمد و از آن دو نخله آفريد نر و ماده ، و از اين رو كه از فزونى گل آدم شده مادهاش نياز بگرد نر دارد مانند نياز زن بنطفه مرد در آبستنى ، و از اين رو خرما خوب و بد ، و نازك و كلفت ، نر و ماده ، بارده و بىبار دارد ، سپس فرمود : آن همان عجوه بود و خدا آدم را فرمود چون فرود آمد كه آن را در مكه بكارد و هر آنچه از نژاد آنست عجوه است و هر چه از هسته آنست نخلهاى ديگر است در خاور و باختر زمين .
14 - در محاسن ( . . ) بسندش از امام ششم عليه السّلام كه در باره عمه خود نخله سفارش به خوبى كنيد ، زيرا آن از گل آدم آفريده شده آيا نبينيد هيچ درختى جز آن گرد نر نميخواهد .
15 - در محاسن ( . . ) بسندش از علاء بن رزين كه امام ششم عليه السّلامش فرمود : اى علاء ميدانى نخست درختى را كه بر زمين روئيده ؟ گويد : گفتم : خدا و رسولش و زاده رسولش داناترند ، فرمود : راستش آن عجوه است كه هر كدام پاك باشند عجوهاند و جز آن مانند آنند از چيزهاى ديگر .
بيان : پاك باشد يعنى از شاخه آن بواسطه يا بيواسطه روئيده شود ، و از چيزهاى ديگر يعنى خرماهاى ديگر و در كافى « الاشباه » آمده يعنى مانند آنست و خودش نيست . . .
16 - در محاسن ( 529 ) بسندش از امام ششم عليه السّلام كه همه خرماها در آبگير رويند جز عجوه كه نرش از بهشت است .
17 - و از همان ( . . ) بسندش از امام ششم عليه السّلام كه عجوه مادر همه خرماها است و همانست كه آدمش از بهشت آورده . در مكارم مانندش آمده ، در كافى هم ( با اختلاف در تعبير آمده ) .
18 - در محاسن ( 530 ) بسندش ( همين مضمون را از امام ششم عليه السّلام آورده و دنبالش افزوده كه ) و آنست معنى قول خدا تبارك و تعالى « هر چه را از درختهاى خرما ببريد يا برپا داريد ، 5 - الحشر » كه مقصود همان عجوه است ، و در حديث
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 291
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٩١