6 - در عيون ( 2 / 75 ) بسند پيش كه پيغمبر فرمود : كما از منّ است كه خدا به بنى اسرائيل نازل كرد و درمان چشم است و خرماى عجوه از بهشت است و از جنس برنى است كه از بهشت است و درمان زهر است .
بيان : در قاموس گفته : عجوه در حجاز خرماى پست است و خرمائى است در مدينه در بحر الجواهر گفته : عجوه بفتح نوعى است از خرماى مدينه درشتتر از صيحانى كه بسياهى زند ، و گفته : برنى بهترين خرما است . . .
8 - در مجالس ابن الشيخ : بسندى تا رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله كه هر كس با چند خرماى عجوه ناشتا بشكند در آن روز از زهر و جادو زيان نبيند ( 2 / 9 ) .
9 - در علل ( 2 / 262 ) بسندش تا امام ششم عليه السّلام كه چون خدا عزّ و جلّ آدم را از گل آفريد از آن گل فزون آمد و از آن فزونى نخله را آفريد و از اين رو چون سرش را برند نرويد و نياز بآبستنى دارد .
10 - و از همان ( . . ) بسندش تا رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله كه هر نخلهاى در آبگير برويد جز نخله عجوه چون كه نرش از بهشت است .
بيان : مقصود اينست كه عجوه از هسته نرويد و چون از هستهاش نخله رويد عجوه نباشد ، و تنها شاخهاى كه از ريشه آن رويد عجوه باشد .
11 - در خصال ( 2 / 637 ) بسندش تا امير المؤمنين عليه السّلام كه زن آبستن چيزى نخورد و با آن درمان نكند كه بهتر از رطب باشد ، خدا عزّ و جلّ بمريم عليها السّلام فرموده : « و بلرزان براى خود تنه درخت خرما را تا خرماى تازه برات افتد پس بخور و بنوش و چشمت روشن » ساك فرزندان خود را با خرما برداريد كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله با حسن و حسين چنين كرد .
12 - در محاسن 534 ( مضمون خبر شماره 2 را آورده است ) و با اندك اختلافى در مكارم مانندش آمده .
13 - در محاسن ( 528 ) بسندش از امام ششم عليه السّلام كه پرسش گرديد از آغاز آفرينش نخل خرما ، فرمود : چون خدا تبارك و تعالى آدم را از گلى كه برايش
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 290
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٩٠