12 - در منثور ( 1 ر 56 ) از ابن عباس كه آدم 30 صنف ميوه از بهشت فرو آورد برخى از درون و برون خوردنى باشند ، برخى درونش را خورند و برونش را بدور اندازند و برخى برعكس .
13 - در دعائم : از رسول خدا است كه نهى كرد دو تا خرما با هم خورند جز كه از يارش اجازه گيرد ، و روايت شده كه با هم خوردن رواست و نخست درستتر است و از آن نهى شده چون دليل بر حرص و شكمبارهايست و مايه زبونى است و غبن همخوراك ، و گفتند همانا غدقن آن براى سختى و كمى خوراك بوده كه در خوراك كم با هم مواساة ميكردند و چون گرد هم ميشدند برخى ديگران را بر خود مقدم ميداشتند و بسا ميان آنها گرسنهترى بوده كه دو تا خرما با هم ميخورده يا لقمه را بزرگ برميداشته و به آنها اجازه داده تا ديگران خوشدل باشند ، و از اين بابست حديث جبله كه ما در مدينه بوديم در شمار فرستادههاى عراق و ابن زبير خرمائى بما داده بود و ابن عمر ميگذشت و ميگفت دو تا با هم مخوريد جز كه يكى از يارش اجازه گيرد چون مايه زيان ديگران بوده و همه در آن شريك بودند ، و مانند آن از ابى هريره در باره اصحاب صفّه روايت شده پايان .
كرمانى گفته : نهى براى حرمت بوده يا كراهت بحسب احوال و گاهى هم اذن صادر ميشده ، طيبى گفته : اذن از ديگران با وسعت خوراك نيازى ندارد و همچنين در فراوانى خوراك كه همه سير ميشوند ولى ادب نيك است در همه حال ، و در اكمال الكمال گفته : در باره روايت مسلم از ابن عمر كه دو تا را با هم نخوريد زيرا رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله از آن نهى كرد و جز كه كسى از يارش اجازه گيرد ، گفته :
اين نهى مورد اتفاق است تا از ديگران اجازه گيرد و اگر اجازه دادند باكى ندارد و اختلاف دارند كه نهى تحريم است يا كراهت و ادب ، قاضى عياض از اهل ظاهر آورده كه نهى تحريم است و از ديگران كه نهى كراهت است و ادب و درست تفصيل است كه اگر خوراك شريكى همه باشد قرآن حرام است جز به رضايت آنان كه شريكند و رضايت بلفظ صريح باشد يا آنچه جاى آن را گيرد از قرينه حال
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 285
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٨٥