را بد ميداشت .
8 - و از همان ( . . ) تا فرات بن احنف كه هر ميوه زهرى دارد و چونش آورديد آن را بشوئيد و آب بدان برسانيد .
9 - المحاسن ( . . ) بسندش از امام ششم عليه السّلام كه دو چيز را با دست خورند انگور و انار .
10 - و از همان ( يافت نشد ) بسندش كه ابو عكاشه بن محصن اسدى نزد امام پنجم عليه السّلام رفت و امام ششم عليه السّلام در بر او ايستاده بود و انگورى آورد و آن حضرت فرمود : پيره مرد و كودك خردسال آن را دانه دانه خورند و كسى كه پندارد سير نشود سه تا و چهارتا و تواش دو دو ، بخور كه مستحب است و روايت است كه در ميوه رسيده شفاء است كه خدا جلّ و عزّ فرموده « بخوريد از ميوهاش چون ميوه دهد » 11 - در مكارم ( 29 ) كه پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله شيوه داشت انگور را دانه دانه مىخورد و بسا خوشه آن را به دهان ميگرفت و ميكشيد تا لعابش را ميديديم كه بر ريش او مانند دانه لؤلؤ سرازير ميشد و آن لعاب آب زير پوست است ، و خيار را با رطب مىخورد يا با نمك ، ميوه را تازه مىخورد و خوشتر همه نزد او خربزه بود و انگور و خربزه را با نان مىخورد و گاهى هم با شكر ، و بسا كه خربزه را با رطب مىخورد ، با هر دو دست ، خرما مىخورد و رويش آب مينوشيد ، و خرما و آب بيشتر خوراكش بودند ، و پيوسته شير و خرما را با هم مىخورد و آنها را دو پاكيزهتر ميناميد ، و از امام صادق عليه السّلام است كه چون ميوه تازه و نوبار براى پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله آوردند آن را ميبوسيد و بر چشم مينهاد ، و ميفرمود : بار خدايا بما نمودى آغازش را پس بنما بما پايانش را ، و در روايت ابن بابويه است كه بما نمودى آغازش را با عافيت بنما پايانش را هم با عافيت . و از ابن عباس است كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : هر كه ميوه خورد بنام خدا زيانش نزند ، فرمود : چون خدا آدم عليه السّلام را از بهشت بدر كرد از ميوههاى بهشتش توشه داد و وصف هر چيز را به دو آموخت ، ميوههاى شما از بهشت است جز اينكه اينها دگرگونى دارند و ميوه بهشت ديگرگونى ندارد .
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 284
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٨٤