19 - و از همان ( . . ) بسندش ( مضمون شماره 18 آمده ) .
20 - و از همان ( . . ) بسندش كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : كسى از شير گلوگير نشود زيرا خدا تبارك و تعالى ميفرمايد : و شير كه گواراست براى نوشندهها ( 493 ) .
21 - در محاسن ( 492 ) بسندش تا ابى الحسن اصفهانى كه من نزد امام ششم عليه السّلام بودم و مردى به آن حضرت گفت و من ميشنيدم ، قربانت من در تنم سستى يابم ، فرمودش شير را باش كه گوشت روياند و استخوان سخت كند .
22 - و از همان ( . . ) بسندش از ابى الحسن عليه السّلام كه هر كه منى او دگرگون شد شير تازه و عسل سودش دهند .
23 - و از همان ( . . ) بسندش از امام ششم عليه السّلام كه شير تازه براى كسى است كه منى او كم شود .
بيان : دگرگونى منى كنايه است از اينكه فرزند از او نشود .
24 - در محاسن ( 393 ) بسندش تا امام ششم عليه السّلام كه مردى به او گفت : من شير خوردم و زيانم داشت فرمود : نه به خدا زيان ندارد هرگز ولى تو آن را با چيز ديگر خوردى و جز آنت زيان زده كه با او خوردى و تو آن را از شير پنداشتى .
25 - و در همان ( . . ) بسندش از امام هفتم عليه السّلام كه هر كه شير خورد و گويد بار خدايا منش ميخورم براى اينكه دلخواه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله بود به او زيانى نزند .
26 - و از همان : بسندش از موسى بن عبد اللَّه بن حسن كه از اساتيد خود شنيدم ميگفتند شير شتران داروى هر درد و آفتند .
27 - و از همان : بسندش از زراره از يكى از دو امام عليهما السّلام كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود شيرهاى گاو را باشيد چون از همه درختها هستند .
28 - و از همان ( 494 ) بسندش از على عليه السّلام كه شير گاو درمانست .
29 - و از همان : بسندش كه مردى به ابى جعفر عليه السّلام از فساد معده شكوه كرد .
فرمودش چه بازت دارد از نوشيدن شير گاو ؟ فرمود : هرگز آن را نوشيدى ؟ گفت : بارها فرمود : چگونهاش يافتى ؟ گفت : معده را شستشو كند و قلوهها را نيرو دهد و پيه پوشاند
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 271
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٧١