نزد پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله نارباجه بود .
14 - و از همان ( . . ) بسندى از ابى بصير كه امام ششم عليه السّلام زبيبه را خوش داشت .
15 - و از دعائم : از جعفر بن محمّد عليه السّلام كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله عسل و زبيبه را خوش داشت ( 2 / 110 ) و از او است عليه السّلام كه همه رنگ خوراك نارباجه و زبيبيه را خوش داشت و ميفرمود : بما از اين خوراكها و رنگها داده شده آنچه برسول خدا صلى اللَّه عليه و آله داده نشده .
بيان : زبيبيه گويا شوربائى است كه كشمش كوبيده در آن ريزند و دلالت دارد بر اينكه ذهاب ثلثين در عصير كشمش لازم نيست و بسا مخصوص خوراكى باشد كه كشمش دارد و دليل جواز خوراك كشمشدار است .
باب نوزدهم حليم رانگو و مانند آنها
1 - در محاسن - 403 - بسندش تا امام ششم عليه السّلام كه يك پيغمبرى به خدا از سستى و كمى جماع شكوه كرد و خدا فرمودش حليم بخورد ، گويد : و از حديث ديگر است از امام ششم عليه السّلام كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله بپروردگارش از درد پشت شكوه كرد و فرمودش گوشت دانهدار بخورد يعنى حليم .
2 - و از همان به همين سند تا امام ششم عليه السّلام كه پروردگارم مرا به خوردن حليم فرمان داد تا پشتم نيرومند شود و به پرستش پروردگارم توانا باشم ( 404 ) .
3 - و از همان ( . . ) بسندى تا امير المؤمنين عليه السّلام كه حليم را باشيد زيرا تا 40 روز نشاط عبادت آورد و آن خوراكى است آسمانى كه برسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرود آمد .
4 - و از همان ( . . ) بسندش تا امام ششم عليه السّلام كه خدا تبارك و تعالى يك حليم از بهشت بفرستاده خود هديه كرد كه دانهاش در بستانهاى بهشت كشته شده بود و