بيضاوى گفته : «
وَ إِنَّ لَكُمْ فِي الْأَنْعامِ لَعِبْرَةً
» دليلى است رهنما از نادانى بدانش «
نُسْقِيكُمْ مِمَّا فِي بُطُونِهِ
» سر سخنى است براى بيان عبرت و باعتبار لفظ در اينجا ضمير را مذكر آورده و باعتبار معنى در سوره المؤمنون مؤنث آورده است چون انعام اسم جمع است و از اين رو سيبويه آن را در شمار مفردات بر وزن افعال آورده چون اخلاق و اكياس و كسى كه آن را جمع نعم داند مرجع ضمير را بعض گيرد چون شير تيكهاى از انعام است نه همه آنها يا به واحد برگرداند بتاويل معنى چون مقصود از آن جنس است ، و نافع و ابن عامر و ابو بكر و يعقوب « نسقيكم » را در اينجا و در سورهء المؤمنون ، بفتح نون خواندند «
مِنْ بَيْنِ فَرْثٍ وَ دَمٍ لَبَناً
» چون خلقت شير از برخى از اجزاء خونست كه از اجزاء لطيفه در سرگين پديد گردد كه خوراك هضم شدهاند در شكمبه و حديث ابن عباس اگر درست باشد مقصودش اينست كه ميانه مادّه شير است و فراز مايه خون كه غذاى تن است زيرا آنها در شكمبه پديد نشوند ، وانگه مختصرى از سخن رازى را آورده و گفته : خالص يعنى پاك بىرنگ خون و بوى سرگين يا پاكيزه از اجزاء كثيفه براى تنگى سوراخ برآمد
« سائِغاً لِلشَّارِبِينَ »
يعنى آسان در گلوشان گذرد .
طبرسى - ره - گفته : ، كلينى از ابن عباس روايت كرده كه چون علف در شكمبه جا گيرد فرودش سرگين گردد و فرازش خون و ميانهاش شير و خون در رگها رود و شير در پستان و سرگين بماند و اينست معنى قول خدا «
مِنْ بَيْنِ فَرْثٍ وَ دَمٍ لَبَناً خالِصاً
» نيالوده به خون و سرگين ، و كبد مسلط است بر همه اينها و آنها را پخش كند چنانچه حكمت و تدبير الهى خواهد .