باب سيزدهم حكم اعضاء بىجان مردار و حيوان غير مأكول اللحم
1 - در خصال ( 2 / 524 ) بسندش از امام ششم عليه السّلام كه ده چيز از مردار پاكند : استخوان ، مو ، پشم ، پر ، شاخ ، سم ، تخم ، شيردان ، شير و دندان .
2 - در قرب الاسناد : بسندش تا جابر بن عبد اللَّه انصارى كه دبّاغى پشم و مو شستن آنها است با آب و چه چيز پاككنتر است از آب .
بيان : تفسير شده به ملاقات آنها با مردار به رطوبت يا بر استحباب .
3 - در قرب الاسناد : بسندش تا اينكه پرسش شد از على عليه السّلام از گوسفندى كه مرده و از آن شيرى دوخته شده ، فرمود راستى اين حرام محض است .
4 - و از همان بسندش از امام پنجم عليه السّلام كه باكى نيست بدان چه از پرنده و مرغ بكنند و براى خمير از آن سود برند و هم دمهاى طاوسان و يال و دم اسبان .
5 - و از همان بسندش تا على عليه السّلام كه شستن پشم مردار تذكيه آنست .
6 - در محاسن بسندش تا امام ششم عليه السّلام كه 12 چيز مردار حلالند : مو ، پشم ، كرك ، نيش ، شاخ ، دندان ، سم ، تخم ، شيردان ، ناخن ، چنگال و پر .
بيان : ذكر دندان پس از نيش ذكر عام است پس از خاص و ظلف سم شكافته گوسفند و گاو و مانند آنها است و شايد در اينجا شامل سم نشكافته هم بشود و نامبردن خصوص آن براى اينست كه نظر به حيوان مأكول اللحم است كه سم نشكافته ندارد و نام نبردن استخوان براى اينست كه آلوده است باجزاء مردار و چربى آن و مخ كه دارد و پس از تهىشدنش از آنها پاك باشد .
7 - در محاسن بسندش از حلبى از دندان پيش كه مىافتد شايد بجايش دندان گوسفند نهند ، فرمود : اگر خواهد بجايش دندان گوسفند نهد پس از آنكه تذكيه شده .