بدانها اصابت ميكرد بىبهره بود و آن قمار است كه خدا عزّ و جلّ حرامش كرده .
در تفسير على بن ابراهيم - 149 - بىسند مانندش را آورده جز اينكه پيش از مترديه گفته : موقوذه ، اين بود كه پاهاش را مىبستند و او را ميزدند تا ميمرد وانگهش ميخوردند ، و مترديه را چشمها مىبستند الخ .
و گويا اين عبارت از نسخه نويسان يا راويان ساقط شده باشد .
و گويم : اين خبر در نامهاى هفت تير بهرهدار با مشهور مخالف است مگر در نخست و دوّم و هفتم چنانچه دانستى .
20 - در قرب الاسناد - 24 ط 1 - بسندش كه پرسش شد امام ششم از ذبيحه ختنه نكرده ، فرمود : على عليه السّلام در آن باكى نميديد .
بيان : ظاهرا ميان اصحاب در آن خلافى نيست ، در دروس گفته : حلال است ذبيحه كودك مميز ، زن ، خايه كشيده ، خنثى ، جنب ، حائض ، ختنه نشده ، كور كه درست سر برد بروايت از دو امام عليهما السّلام و هم زنازاده بر قول اقرب .
21 - در قرب الاسناد - 51 - بسندش تا على عليه السّلام كه ميفرمود : ذبيحه با سنگ تير و چوب و مانندشان باكى ندارد جز با دندان و ناخن .
22 - به همان سند از على عليه السّلام كه چون كارد شتاب كرد بر ذبيحه و سرش را جدا كرد باكى بخوردنش نيست .
بيان : خبر يكم دلالت دارد بر جواز ذبح با سنگ تيز و چوب و مانندشان و حمل بر ضرورت شده و دوم بمنطوقش دلالت دارد بر اينكه جدا كردن سر بىتعمد باكى ندارد و مفهومش اينست كه عمدى باشد خوردنش خوب نيست و در آن دو قول است يكى حرمت كه شيخ در نهايه گفته و هم ابن جنيد و گروهى براى صحيحه محمّد بن مسلم از امام باقر عليه السّلام كه مخ حرام را مبر و گردن را پس از ذبح جدا مكن .
گفتند : اين نهى است و اصل در آن حرمت است .
دوم كراهت كه شيخ در خلاف گفته و هم ابن ادريس و محقّق و علامه در
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 188
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٨٨