حلال كند ، ظاهرش حلال شدن بوسيله شكار با سگ شكاريست ولى سند روايت ضعيف است و راوى از عامّه است .
4 - در خصال - 2 : 511 ط غفارى - : بسندش تا پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله و سلم كه زن سر نبرد مگر در ضرورت در تحف و مكارم بىسند مانندش آمده ( 243 - مكارم و حديث در تحف يافت نشد - از پاورقى ص 311 ) .
5 - در عيون - 276 ط تفرشى - : بسندش تا فضل بن شاذان كه امام رضا عليه السّلام در آنچه بمأمون نوشت فرمود : صلوات بر پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله و سلم واجب است در هر مورد و در هنگام عطسه و ذبائح و جز آن .
بيان : مانند آن در خصال از اعمش از امام صادق عليه السّلام روايت است و در آن بجاى « الذبائح » الرّياح ، آمده و لفظ عيون روشنتر است ، و گويا مقصود تاكيد استحبابست ، شيخ در خلاف گفته است : مستحب است صلوات بر پيغمبر هنگام ذبح و بگويد « اللّهم تقبّل منى » و شافعى هم بدان گويا است ، و مالك آن را و هم دعا را مكروه دانسته ، دليل ما اجماع فرقه شيعه و اخبار آنها است ، و هم عموم قول خدا تعالى « آيا كسانى كه گرويديد بر او صلوات فرستيد ، 56 - الاحزاب » و در تفسير قول خدا تعالى «
وَ رَفَعْنا لَكَ ذِكْرَكَ
» ، 4 - الانشراح آمده كه من ياد نشوم جز كه تو با من ياد شوى و در ياد خدا اتفاق داريم و بايد نام رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم هم برده شود ( خلاف 2 : 7 ط 1 ) .
گويم : سپس - ره - دلائل ديگر آورده كه بىسستى نيستند ، و گويا اين خبر حسن براى اثبات استحباب كه در هر وقت ثابت است بس باشد ، و اما جمله « تقبّل منى » در باب اضحيّه اخبارى آيد كه آن را فرا دارند ، و شيخ در خلاف آورده كه پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله و سلم قوچى را گرفت و خواباند و ذبح كرد و گفت : « اللهمّ تقبّل من محمّد و آل محمّد و من امّة محمّد » .
6 - در كتاب المسائل : بسندش از على بن جعفر از برادرش موسى كه پرسيدمش از مرديكه ذبح كند نه رو به قبله ؟ فرمود : باكى ندارد اگر تعمد نباشد ، و اگر ذبح