پوستش كنند يا چيزى از آن را پوست كنند خوردنش حلال نباشد - 6 : 23 فروع كافى - .
و اقوى كراهت است كه قول بيشتر فقهاء است به حكم اصل و ضعف روايت كه بىسند است و نميشود دليل حرمت گردد بلكه دليل كراهت است كه مسامحه پذير است ، شهيد - ره - گفته كار پوست كردن حرام است نه خود ذبيحه نخست براى نهى از شكنجه جاندار و دوّم براى عموم قول خدا تعالى (
فَكُلُوا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ
) پايان .
در مختلف گفته : أبو الصلاح گويد تيكهاى كه از حيوان زنده و يا ذبح شده پيش از آنكه به خاك افتد و با جاندادن سرد شود ببرند از محرماتست و مردار است ، و گفتهاش در تيكه جدا شده از زنده خوبست ولى در باره تيكه پس از سر بريدن جاى انكار دارد ، براى اينكه دستور تذكيه انجام شده و دليل او مفهوم «
فَإِذا وَجَبَتْ جُنُوبُها
» است و جوابش اينست كه اين تعبير از نظر غالب است و مفهومش حجت نيست پايان .
و من گويم : شرط سرد شدن در نهايت غرابت است زيرا آنچه در حلال بودن معتبر است جاندادنست و گرمى پس از آن تا مدتى بجا است ، و از اين رو در مس ميت كه گرم است غسل واجب ندانستند و سردشدن را شرط كردند ، و شرط بودن او در حكم مخصوصى لازم ندارد كه در همه احكام شرط باشد .
6 - اينكه خدا فرمود :
« إِلَّا ما ذَكَّيْتُمْ »
دليل است كه اگر درنده خورده يا با همهء آنچه پيش از آن آمده را زنده دريابى و سرش را ببرى حلال است ، و در وقت كافى براى تذكيه ميان فقهاء اختلاف است .
در مسالك گفته : اصحاب اختلاف دارند كه درك تذكيه به حركت پس از سر بريدنست يا جهش خون پس از آن و پس از نحر ؟ مفيد و ابن جنيد هر دو را شرط دانستند و بيشتر فقهاء چون شيخ و ابن ادريس و محقق و اكثر متاخرين يكى از اين دو را كافى دانستند و برخى همان حركت را شرط دانستند و منشأ