باب هفتاد و دوم : درمان بلبله و عطش فزون و خستگى دهن
1 - در طب - 73 - بسندى از اسماعيل بن جابر كه مردى از همكيشان ، از فزونى عطش و دهن خشكه به امام ششم عليه السّلام ناليد ، به او فرمود : از سقمونيا ، قاقله ، سنبله ، شقاقل ، عودبلسان ، حب بلسان ، نارمشك ، سليخه مقشره ، علك رومى ، عاقرقرحا و دار چينى هر كدام دو مثقال بگيرد ، و همه آنها را بكوبد و الك كند و خمير كند جز سقمونيا كه جدا بكوبد و الك نكند ، و همه را بهم آميزد و 85 مثقال نقل شكرى سجزى خوب بگيرد و در پاتيله با آتش نرمى آب كند و با آن داروها خيس كند و همه را با عسل آب كرده معجون سازد و در شيشه يا كوزه سبز نهد و اگر بدان نياز دارد ناشتا دو مثقال با هر نوشابه خواهد بنوشد و هم هنگام خوابيدن مانند آن .
بيان : در قاموس گفته : سجزى منسوب به سيستان را گويند .
باب هفتاد و سوم : درمان زهرها و گزيدن جانوران موذى
1 - در محاسن - 590 - بسندى از امام ششم عليه السّلام كه كژدمى رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله را گزيد آن را پرت كرد و فرمود خدايت لعنت كند كه نه مؤمن از تو سالم ماند و نه كافر ، سپس نمك خواست و آن را بجاى گزش نهاد و آنگه با انگشت بزرگش آن را ماليد تا آب شد ، سپس فرمود : اگر ميدانستند مردم آنچه در نمك است با وجودش به هيچ ترياقى نياز نداشتند .
2 - و از همان : بسندى از امام پنجم عليه السّلام ( كه گزيدن عقرب را در حال نماز دارد و پيغمبر با نعل بر سر عقرب كوبيده و با ملح جريش آن را مداوا كرده )