اگر دو لنگه در بينى كه در آن چنگكى است توهم ميكنى كه خود به خود ساخته شده ؟ بلكه ببديهه دانى كه آن صانعى دارد تا بلنگه ديگر برخورد و آن را برآرد تا در فراهم شدن آنها مصلحتى باشد ، همچنين يك حيوان نر را بينى كه يكى از جفتى است آماده براى يك ماده تا بهم برخورند براى دوام نژاد و زيست آن ، مرگ و نوميدى باد بر فلسفهبافان كه چگونه دلشان كور است از اين آفرينش عجيب تا منكر قصد و تدبير در باره آن شدند .
اگر آلت مردى شل بود چگونه بژرفناى رحم ميرسيد تا نطفه را در آن بريزد و اگر هميشه برخاسته بود چگونه در بستر ميغلطيد و ميان مردم راه ميرفت و جلو او برپا بود ، و با اين كه زشت منظر بود براى زن و مرد شهوتانگيز بود و خدا - جلّ اسمه - چنين مقدر كرد كه بيشتر اوقات خوابيده و نهان باشد از ديده و براى مرد رنجى نداشته باشد ، و نيروى برخاستن آن را هنگام نياز در آن نهاد براى تقدير بقاء نزاد و دوام آن .
اكنون اى مفضل عبرت گير از نعمت بزرگ خدا بر آدمى در خوردن و نوشيدن و آسانى دفع فضولات آن . آيا از خوبى تقدير نيست كه بيت الخلاء در نهانترين جاى خانه است و همچنين خداوند سوراخ خروج غائط را در نهانترين جاى تن او ساخته و راه آن را گلوى او يا دو دست او ننموده ، بلكه آن را در جاى مرموزى از تن نهاده كه مستور و در پرده است كه دو ران روى آن بهم بر خورند و دو نشيمنگاه آن را بپوشند و با آن گوشتى كه دارند نهانش سازند . و چون آدمى نياز بخلاء دارد و بر سر قدم نشيند آن سوراخ برآيد و آماده بيرون ريختن تهنشين غذا گردد .
فتبارك اللَّه من تظاهرت آلائه و لا تحصى نعمائه .
انديشه كن اى مفضّل در اين دندانهاى آسيا مانند كه خدا براى آدمى ساخته كه برخى تيزند براى بريدن خوراك و برخى پهنند براى جويدن و نرم كردنش ، و هر دو وصف كمى ندارند زيرا بهر دو نياز است .
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 313
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣١٣