ماند و بلكه از بسيارى چيزها كه بهائم بدان رهبرند نادانست نبينى چگونه اعضاء و عقل و صفات ديگر كه بصلاح آدميند و اگر هر كدام را نداشته باشد خلل بزرگى بزندگى او رسد همه در آفرينش او كامل است و چيزى از آنها كم ندارد ، و اين جز از تقدير و دانش آفريننده او نيست .
مفضل گويد : گفتم مولايم پس چرا برخى مردم بعضى اعضاء خود را ندارند و زيانى كه فرمودى بدانها ميرسد ؟ فرمود : اين براى تأديب و پند آن كس و ديگرانست چنانچه بسا پادشاهان مردمى را كيفر كنند و پند دهند و بر آنها خرده نگيرند بلكه آنها را بستايند و تدبير آنها را درست شمارند ، و آنگه براى آنان كه بچنين بلاها دچارند اگر شكر كنند و به خدا بازگردند پس از مرگ ثوابى است كه فائده دنيوى آن اعضاء را كم شمارند و اگر پس از مردن مخير شوند برگشت با همان بلاها را برگزينند تا ثواب بيشتر يابند .
بينديش اى مفضّل در اعضائى كه تك و جفت آفريده شدند و چه حكمت و تقدير و درستكارى و تدبيرى در آنها است ، سر را خدا تك آفريده و صلاح آدمى نبود كه دو سر باشد ، نبينى كه اگر سرى ديگر بسر آدمى افزوده شود سنگينى دارد و سودى ندارد ، زيرا همه حواسى كه بدان نياز دارد در همين يك سر هستند ، و آنگه اگر آدمى دو سر داشت دو بخش ميشد و اگر با يكى سخن ميگفت ديگرى بيكاره بود و اگر با هر دو يك سخنى ميگفت پرگوئى بى جا بود ، و اگر بهر كدام سخنى ديگر ميگفت شنونده نميدانست بكدام گوش دهد و ترتيب اثر كند ، و درهمىهاى ديگر از اين قبيل بوجود مىآمد .
دو دست از جفتهايند ، آدمى يك دست خيرى ندارد زيرا بكارهائى كه نياز دارد اخلال شود ، نبينى كه نجّار و بناء اگر يك دستشان فلج شد نميتوانند كار كنند و اگر كنند درست نكنند و مانند آدم دو دست انجام ندهند بسيار بينديش اى مفضل در آواز و سخن و ابزار آماده در دندانها ، گلوگاه چون نى است براى بر آمدن آواز و زبان و دو لب و دندانها براى ساختن حروف و آهنگ نبينى كسى كه
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 309
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣٠٩