اينست بنياد پيكر او .
و چون دانا ، حافظ . پاكدل ، هوشمند و بافهم باشد بداند در چه است ، از كجا هر چيز در بر او آيد ، براى چه او در اينجا است و بكجا روانست با اخلاص در يگانهپرستى و اعتراف بفرمانبرى ، بسا كه نفس او بگرمى در او روان شود و بسا بسردى . چون گرم باشد سركش و خوش گذران و آسايش جو است و بكشد و بدزدد و خوش باشد و خرّم و هرزگى كند و زنا كند و برقصد و بزرگى فروشد ، و چون سرد باشد اندوه خورد و غمنده باشد و سربزير و لاغر و فراموشكار و نوميد .
اينها عوارضى است كه بيمارى آورند . و راه آنند ، و آغاز آنها جز خطاء كردن نيست كه در خوردن يا نوشيدن در وقت ناموافق با آن خورد و نوش رخ دهد و مايه درد و يك نوع بيمارى گردد ، فرمود : اندام آدمى و رگهاش و همه اعضائش سپاه خداست كه در برابر او آماده كرده ، و چون خواهد بيمارش كند آنها را بر او مسلط سازد تا از آنجا كه خواهد بيمارش كند .
بيان : راغب در مفردات خود گفته : نور پرتويست كه پهن شود و كمك بديدن كند و آن دو بخش دارد دنيوى و اخروى ، در دنيا هم دو بخش است يكى در برابر ديده دل است از امور الهى مانند روشنى خرد و روشنى قرآن و نورى كه به چشم آيد چون پرتو اجسام نور بخش از ماده و اختران و آتش سوزان و از نور الهى است كه فرمود خدا عزّ و جلّ « البته براى شما آمد از طرف خدا نور و كتابى روشن ، و 5 - المائده ) و فرمود « و نهاديم برايش نورى كه راه رود بدان در ميان مردم ، 132 - الانعام » و فرمود : « پس او روشنى دارد از پروردگارش ، 32 - الزمر » و فرمود « ولى نموديش نورى كه رهبرى كنيم با آن هر كه را از بندههاى خود خواهيم ، 52 - الشورى » و فرمود «
نور على نور
، راه نمايد خدا هر كه را خواهد بوسيله آن ، 35 - النور » سپس گفته : و از نور اخرويست قول خدا « بشتابد نورشان در برابرشان ،