« خداست كه بگيرد جانها را هنگام مرگشان و آنكه نميرد در خوابشان و نگهدارد آنكه مرده باشد و بفرستد آن ديگر را تا زمانى نامبرده » و خدا همه جانها را ميگيرد و آنچه را جانها در پيشگاه او بينند در آسمان خواب درست است ، و آنچه را بينند پس از رهائى براى تن كه شياطينى در هوا بدروغ بدانها تلقين كنند و گزارش باطل دهند دروغ باشد و عمر از گفته او در عجب شد .
75 - در كافي ( 91 - روضه ) : بسندى از أبى بصير كه به امام ششم عليه السّلام گفتم :
قربانت خواب راست و دروغ از يك جا برآيند ؟ فرمود : خوب گفتى اما خواب دروغ پريشان اينست كه مرد آن را در آغاز شب هنگام تسلّط ديوهاى سركش و بدكار بيند و همانا چيزيست كه در خيال مرد افتاده دروغ است و بىسود ، و اما خواب درست را پس از گذشت ؟ ؟ ؟ شب بيند با آمدن فرشتهها پيش از سحرگاه كه درست است و پريشان نيست ان شاء اللَّه مگر آنكه جنب باشد يا بىوضوء و ناپاك يا ياد خدا را نكرده باشد چنانچه بايد كه پريشان باشد و بكندى اثر بخشد .
بيان : « از يك جا برآيند » شايد مقصود اينست كه در يك جا نقش بندند ، يا اينكه سبب آنها همان نقش بستن است گرچه علّت نقش بستن مختلف است ، و گفتهاند : يعنى هر دو صورت علميهاند كه خداشان در دل بندهها باسباب روحانى يا شيطانى يا طبيعى آفريند « در تسلط ديوهاى سركش » يعنى در آغاز شب شهوت ديدنيهاى روز بر آدمى مستوليند ، و خيالات در ذهنش فراوان و درهمند ، و بوسيله پرداختن به كار دنيا از پروردگارش دور شده و نيروهاى نفسانى و طبيعى بر او چيرهاند و براى اينست كه فرشتههاى رحمان از او دورند و لشكرهاى شيطان بر او چيرهاند و چون سحرگاه شد نيروهايش آرام شوند و خيالات شهوانى كه دچارش شدند از ميان بروند و مولايش بفضل و احسان به دو رو كند و فرشتههاش را بفرستد تا احزاب شيطان را از او دفع كنند ، و از اين رو خداوندش در اين وقت فرمان عبادت و مناجات داده و فرموده : « راستى كه برآوردهء شب پايدارتر است و گفتى استوارتر ، 6 - المزّمّل » .
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 183
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٨٣