و چون در آنچه گفتم انديشه كنى بفهمى حكم امام عليه السّلام را در اين باره و بدانى كه باكره بودن زمين منافات ندارد .
و از اين خبر برآيد كه نوعى ياقوت در دريا پديد شود ، و گفتهاند : منظور از آن مرجانست ، و بسا مقصود اينست كه از آن برآرند گر چه در آن پديد نشود . . .
12 - در منثور ( ج 6 س 238 ) : از ابن عباس پرسيده شد آيا زير زمين آفريده ايست ؟ گفت : آرى ، ننگرى بقول خدا تعالى « آفريد هفت آسمان و از زمين مانند آن فرمان فرود آيد ميانشان » .
13 - و از قتاده در تفسير ( همان آيه ) كه در هر آسمانى و هر زمينى خلقى از او است ، فرمانى از او است ، قضائى از او است .
14 - و از مجاهد در قول خدا «
يَتَنَزَّلُ الْأَمْرُ بَيْنَهُنَّ
» كه از آسمان هفتم تا زمين هفتم پر است .
15 - و از حسن در تفسير آيه كه ميان هر آسمانى و هر زمينى خلقى است و امرى .
16 - از ابن جريج كه : به من رسيده پهناى هر آسمانى 500 سال راه است و ميان هر دو زمينى 500 سال ، و به من خبر رسيد كه باد ميان زمين دوم و سوم است ، زمين هفتم بالاى ثرى است كه نامش تخوم است و ارواح كفار در آنند ، و چون روز قيامت شود آنها را ببرهوت افكند ، و ثرى بالاى آن سنگ است كه خدا فرمود : « در صخره ، 18 - لقمان » و صخره بر نرّه گاويست كه دو شاخ دارد و سه پا و روز قيامت همه آب زمين را ببلعد ، نرّه گاو بر ماهى گرد سرش چرخيده زير هفتم زمين و دو سويش بسته است زير عرش و گفتهاند فروتر زمين تكيه دار بر ميان دو شاخ گاو ، و گفتهاند بلكه بر پشت تو و نامش يهموت است .
و خبرم رسيده كه عبد اللَّه بن سلام از پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله پرسيد حوت بر چه باشد ؟
فرمود : بر آبى سياه و ماهى در آن چون يك ماهى شماها است در اين درياها ، و بازگو شدم كه شيطان خود را به ماهى رساند و او را بزرگ نمايد و به او گويد ، آفريدهاى عزيزتر از تو نيست و قوىتر از تو نيست ، و ماهى آن را به خود گيرد و بجنبد و زمين