و بدنبال آن مو برآرد سپس فرشته ارحام را فرستد و به او گويند عمر و كار و روزيش را بنويس و اينكه شقى است يا سعيد ، فرشته گويد : از كجا اينها را ميدانم ؟ به او گويند از قراء لوح محفوظ ديكته بگير ، و از آنها ديكته گيرد .
51 - در كافى ( ج 6 ص 46 ) : بسندى تا امام ششم عليه السّلام ، فرمود پسر بچه در هفت سال دندان اندازد ، و در هفت سال به نماز وادار شود ، و در ده سال بستر آنها جدا گردد ، در 14 سال محتلم شود در بيست و دو سال طول اقامتش بپايان رسد ، و در 28 سال خرد او بنهايت رسد مگر در تجربه .
52 - در كافى ( . . ) بسندش تا امير المؤمنين عليه السّلام كه هر سال چهار انگشت خودش بلند مىشود .
53 - و از همان : بسندش از امام پنجم عليه السّلام كه : پسر بگرد بر آمدن دو پستان و بو گرفتن زير بغل بالغ نشود .
54 - در كافى ( ج 3 ص 51 ) : بسندى كه امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : چون بچه پسر افتاده خايه ( شل مئزر خ ب ) و خرد ذكر و نظر آرام دارد اميد به خوبى و آسودگى از بدى او باشد ، و اگر خايه سخت و درشت ذكر و تيز ديد است نه اميد به خوبى او است و نه آسودگى از بديش .
55 - در ( كافى ج 6 ص 51 ) : بسندى كه امام هفتم ميفرمود : بدخلقى پسر بچه در خردسالى او خوبست تا در سالمندى بردبار باشد سپس فرمود : نبايد جز چنين باشد ، و روايت شده كه زيركتر كودكان دشمنتر آنها است با ملا مكتبى .
56 - در در منثور ( ج 6 ص 316 ) : از محمّد بن كعب قرظى گفت : در تورات يا گفت :
در صحف ابراهيم خواندم كه خدا ميفرمايد اى پسر آدم با من انصاف نكردى ، از هيچت آفريدم ، و آدمى درستت نمودم ، از شيرهء گلت آفريدم و سپس نطفهاى نمودمت در جايگاه استوار و آنكه نطفه را علقه ساختم ، و علقه را مضغه ، و مضغه را استخوان و به استخوان گوشت پوشيدم و سپس تو را آفريدهء ديگر ساختم ، اى آدميزاده ديگرى بر اين توانا است ؟
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 319
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣١٩