بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 228

مساهمون: العلامة المجلسي

ص٢٢٨

و نيرو در اعضاء اگرتان فرمانى دهم انجام دهيد ؟ گويند : به چشم معبودا آفريدگارا ، روزى بخشا مالكا ، خدا مالك را فرمايد تا بدوزخ نهيب زند و او شعله كشد ، و كودكان مشركان را فرمايد خود را در اين آتش افكنيد ، هر كه در سابق علم خدا سعادتمند بوده خود را در آن افكند و آتش بر او سرد و سلامت شود چنانچه بر ابراهيم خليل الرحمن ، و هر كه در سابق علم خدا شقاوت داشته از رفتن بدان آتش سر باز زند و بدنبال پدر و مادرش بدوزخ رود و دسته ديگر با مؤمنان ببهشت روند ، راست گفتى [ نيكى كردى ، بيان كردى ، شك را بردى ، يقينم را بيفزا ] س 145 - چرا زمين را ارض ناميدند ؟ ج : چون زير پاست و بر آن گام نهند . س 146 - از چه آفريده شده ؟ ج : از زبرجد ( از كف خ ب ) س 147 - زبرجد از چه آفريده شده ؟ ج : از موج خوددار س 148 - آن موج از چه آفريده شده ؟ ج : از دريا ، راست گفتى اى محمّد س 149 - آن چگونه بوده است ؟ ج : چون خدا عزّ و جلّ دريا را آفريد باد را فرمود تا بر امواج آن زد و بهم خوردند و كف بر آوردند و فرمودش تا گرد آمدند و فرمودش تا نرم شدند و فرمودش تا استوار شدند و فرمودش تا كشش برداشت و زمين شد ، راست گفتى اى محمّد س 150 - به من بگو از كجا آرام شد ؟ ج : از اثر كوه قاف كه مايه ميخهاى زمينى است كه بر آنيم . س 151 - به من بگو زير زمين چيست ؟ ج : زير آن نرّه گاويست . س 152 - چه وصفى دارد ؟