حِينَ تُمْسُونَ
را - تا
وَ كَذلِكَ تُخْرَجُونَ
، 17 - 19 الروم » را بخواند به شماره هر دانه برف كه بر كوه سبلانست حسنه برايش نوشته شود ، گفته شد يا رسول اللَّه سبلان چيست ؟ فرمود زمينى در ارمنيه و آذربايجان كه يك چشمه از بهشت دارد و قبرى از پيغمبران .
ابو حامد اندلسى گفته بر سر اين كوه چشمه بزرگى است با اينكه بسيار بلند است و آبش از برف سردتر و چون عسل است در خوشگوارى ، و از درون همين كوه آب گرمى در آيد كه تخم مرغ را بپزد و مردم براى مصالح خود بدان رو آورند و در ته اين كوه درخت و چراگاه بسيار است و يك گياهى دارد كه هر آدمى يا جاندارى بخورد فورا بميرد .
قزوينى گفته : ديدم اسب و رمههاى ديگر در اين كوه ميچريدند و چون بدان گياه ميرسيدند چون طرد شده ميگريختند و از قزوينى آورده كه در يكى از ديههاى قزوين كوهى است و كسى بالايش رفته بود به من باز گفت كه بر آنست صورت هر حيوان از هر نوع و صورت هر صنف انسان كه بيشمارند و سنگ شدند و در ميان آنها شبانى است كه بر عصايش تكيه زده و رمه گرد او سنگ شده و زنى كه مادهئى را ميدوشد و سنگ شده زنى كه بچهاش را شير ميدهد و سنگ شده و همچنين بكش و برو 13 - و گفته : حكايت است كه مردى از همدان نزد امام صادق عليه السّلام آمد و امام به او گفت از كجا آمدى ؟ گفت : از همدان فرمودش كوه راوندش ميشناسى ؟ گفت :
قربانت آن اروند است فرمود : آرى راستى در آن چشمهايست از چشمههاى بهشت .
بيان : آن كوه بهر دو ناميده ميشده و صحيح راوند بوده و امام او را تصديق كرد چون نزد آنها چنين معروف بوده .
گفته : كوه قاف گرد زمين است چون سفيدى چشم گرد سياهى آن پشت قاف از سراى ديگر است نه از اين جهان يكى از مفسران گفته : خدا را در پس قاف زمينى است سفيد چون نقره زلال كه 40 روز سير خورشيد دراز است و در آن فرشتهها