تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 71

مساهمون:

ص٧١
خود كشته يا غرق شود .

روز بيست و پنجم [ ماه ]

: 166 - عدد : از امام صادق عليه السّلام : نحس است و مذموم مصر در آن نه آفت گرفت ، حاجت مخواه و خود را نگهدار ، كه خدا در آن فرعون را بآياتى كه بلاى سخت بودند بزد ، گمشده‌اش برگردد ، سوگند مخور براست يا دروغ روز بديست ، مسافرش سود نبرد ، بيمارش در رنج است ، اگر به هوش نيايد پرهيز از او بايد . 167 - در روايت ديگر ، بيمارش بسا به نشود بمرگ نزديكتر است ، رها نشود ، نوزادش شاهى است روزيمند و آبرومند ، به او علّت سختى رسد كه از آن برهد . 168 - در روايت ديگر : نوزادش فقيه و دانشمند شود . 169 - در روايت ديگر : روزيست خوب براى فروش و خريد ، بناء و زراعت ، قضاى حوائج را شايد ، نوزادش دروغگو ، سخن چين و بىخير است . 170 - از على عليه السّلام در آن به خدا پناه بريد . فرس گويند : سنگين است و بد و نخواستنى ، مصريان در آن هفت نوع بلاء ديدند ، نحس است در آن بعبادت و نماز و كار خير پرداز . سلمان فارسى - رضي الله عنه - گفت : ارد روز نام فرشته گماشته بر پريان و ديوان است . 171 - دروع : از امام صادق عليه السّلام : روز نحس بدى است ، خود را باش و حاجت مخواه كه پر بلاء است ، خدا مصريان را با فرعون در آن بآيات خود گرفت بيمارش در رنج است ، نوزادش مبارك روزيمند و نجيب ، علّت سختى بيند و از آن برهد . سلمان - رضي الله عنه - روز اردش گفته و آن را نحس شمرده ، خدا در آن مصريان را بآيات زد ، در آن بدعاء و نماز و كار خير پرداز . 172 - در روايت ديگر از امام عليه السّلام : نحس بد ، مصريان ببلاء گرفتار شدند تا توانى از آن بپرهيز بيمارش به هوش نيايد .