كمترند و شب قدر در آنها است .
بيان : بسا مقصود از بيات خواب و آسايش است ، يا شبگذرانى بطاعت و ظاهر آنست كه « سبات » بوده و نسخه بردارانش بيات كردهاند ، و جوهرى گفته سبات بمعنى خواب است و اصلش آسايش است و از آنست قول خدا تعالى « خواب شما را سبات نموديم » و رفع عذاب از مخلوق است بر حسب غالب .
9 - در كافى ( 123 - روضه ) بسندش از عمر بن عبد اللَّه ثقفى كه چون هشام بن عبد الملك امام پنجم را بشام برد يكى از دانشمندان نصارى از آن حضرت پرسيد مسائلى را و در ضمن آنها گفت : ساعتى را به من بگو كه نه از شب است و نه از روز امام عليه السّلام فرمود : از سپيدهدم است تا برآمدن خورشيد ، آن ترسا گفت : اگر نه از ساعات شب است و نه از روز پس چه ساعتى است ؟ فرمود : از ساعات بهشت است و در آنست كه بيماران ما به خود آيند ( الخبر ) .
توضيح : دانستى كه اين اصطلاح ديگريست در شب و روز و ساعاتشان كه ميان اهل كتاب معروف بوده و امام به زبان خودشان پاسخ داده و خلاصه اينست كه اين ساعت مانند ساعات شب و روز نيست و چون ساعات بهشت است و خدايش در دنيا نهاده تا مردم خوشى هوا و لطف و اعتدال بهشت را بفهمند .
10 - در ارشاد القلوب : بسندى كه كشانده تا امام هفتم عليه السّلام از پدرانش كه امام يكم عليه السّلام فرمود : خدا تعالى در شبانه روز بر امّت محمّد پنج وقت واجب كرد دو تا در شب و سه تا در روز و آنها را برابر پنجاه نماز ساخت و كفارهء گناهانشان نمود ( الخبر ) .
در خصال است كه ثعلب نام ساعات شب را چنين ديكته كرد : غسق ، فحمه عشوه ، هدأه ، ( مهدأه خ ب ) ، سباع ( سياع ) ، جنح ، هزيع ، عفر ( فقد خ ب ) زلفة ، سحره ، بهره ، و ساعات روز : راد ، شروق ، متوع ( منزع خ ب ) ، ترجّل دلوك ، جنوح ، هجيرة ، ظهيره ، اصيل ، طفل .
توضيح : فيروزآبادى گفته : غسق سياهى آغاز شب ، فحمه : سياهتر از شب يا ميان غروب تا خوابيدن مردم ويژه تابستانست ، عشوه : تاريكى از آغاز شب
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 5
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٥