تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 322

مساهمون:

ص٣٢٢
از آن بركند ، و آن را امان بنده و بلادش از غرق ساخت . بيان : اين اخبار دلالت دارند كه تا قوس و رنگين كمان در فضاء پديد گردد طوفان و غرق بمردم نرسد . 15 - در قصص راوندى : بسندى از امام ششم عليه السّلام كه قومى از بنى اسرائيل به پيغمبر خود گفتند براى ما بدرگاه پروردگارت خواستار شو كه هر وقت ما خواستيم بما باران دهد ، و خدا اجابت كرد و بخواست آنها به آنها باران داد ، و چون درو كردند دانه نداشت ، گفتند : باران را براى سود خواستيم ، خداى تعالى وحى كرد آنها تدبير مرا نپسنديدند ، يا بمانند اين مضمون . 16 - در محاسن : بسندش از امام ششم عليه السّلام كه فرمود : اگر نبود كه خدا باد را از مردم دنيا نگهدارى كند زمين از مردم تهى ميشد ، و اگر أبر نبود زمين ويران ميشد و چيزى نمىروياند ، ولى خدا فرمان ميدهد بابر تا آب را غربال كند و قطره قطره فرو آيد ، و راستش بيحساب بقوم نوح فرستاده شد . 17 - در خصال ( 165 ) : بسندش از امام ششم عليه السّلام كه أمير المؤمنين عليه السّلام فرمود : آسمان از آنگاه كه خدا بندش آورده قطره آبى فرو نكرده ، و اگر قائم ما خاندان ظهور كند آسمان ببارد و زمين گياه خود را برآرد . 18 - در تفسير امام : در قول خدا تعالى « و فرو آورد از آسمان آب » يعنى باران كه با هر قطره‌اش فرشته‌ايست تا آن را بجايش بنهد كه پروردگارش عزّ و جلّ فرمان داده . 19 - عياشى : بسندش كه داود گفت : نزد او بوديم و آسمان غرّيد ، فرمود : منزّه است آنكه تسبيح گويد رعد بحمدش و فرشتها از ترسش ، أبو بصير گفت : قربانت ، رعد سخن گويد ؟ فرمود : اى أبا محمّد بپرس از آنچه تو را بايد و وانه آنچه تو را نبايد . بيان : دلالت دارد بر اينكه انديشه در حقائق آفريده‌ها و مانند آن را بخلق