تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 3

مساهمون:

ص٣
براى غسق هم ركعتى مقرّر است . بيان : مقصود دو ركعت وتيره است كه يك ركعت محسوبند و منظور از ساعات ساعات معوجه زمانيه است كه شرحش بيايد ، و اينكه اين دو ساعت را از شب و روز جدا كرده ، رعايت اصطلاح قدما ، و اهل كتاب را نموده ، و ابو ريحان بيرونى در قانون مسعودى از برهمنان هند نقل كرده كه ميان سپيده دم تا بر آمدن خورشيد و ميان غروب خورشيد تا غروب شفق از شب و روز نيستند بلكه مرز ميان آنهايند ، و بيرجندى هم در برخى حواشى خود آن را نقل كرده . 4 - در علل ( ج 2 ص 155 ) بسندش در خبر ابن سلام است كه از پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله پرسيد چرا شب را ليل گفتند ؟ فرمود : چون مردها و زنها در آن داد و ستد دارند با هم ، خدا عز و جل آن را الفت و پرده ساخته كه فرموده « و نموديم شب را لباس ، و نموديم روز را معاش 10 ، 11 - النبأ » . بيان : داد و ستد شبانه را ملايله گويند ، و روزانه را مياومه ، و از آن بر آيد كه ليل را از ملايله باز گرفتند با اينكه ظاهر برعكس است ، و بسا مقصود اينست كه اصل ليل پرده است . 5 - در علل ( ج 2 ص 264 ) بسندش از امام صادق عليه السّلام از پدرش كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم فرمود : بادها را دشنام ندهيد كه فرماندارند ، كوهها و ساعتها و روزها و شبها را دشنام ندهيد تا گنه ورزيد و به شما برگردانند . بيان : مقصود اينست كه هر بدى و زيانى در آنها است به تقدير آفريدگار آنها است و بر آن وادارند و لعن را نسزند و لعن نابجا به لعن‌كننده بر گردد . 6 - در تحف العقول ( 482 ) حسن بن مسعود گفت : نزد امام دهم عليه السّلام رفتم با اينكه انگشتم خون آمده و سوارى با من تصادف كرده و دوشم را كوفته بود و در ميان ازدحام مردم در آمده بودم و برخى جامه‌هايم را دريده بودند و گفتم اى روز خدا شرّت را از من كفايت كند كه چه شوم بودى امام عليه السّلام به من فرمود : اى حسن