كفنم را كشيد و كاغذى شد و گفت اين نامه عمل تو است ، گفتم : قلم كجا است ؟
انگشت سبابهات ، گفتم : مداد ؟ گفت آب دهانت ، و آنگه هر چه در دنيا كرده بودم به من ديكته كرد و خوردى و درشتى را بجا نگذاشت چنانچه خدا فرمايد « و ميگويند واى بر ما اين چه نامهايست كه خرد و درشتى بجا نگذارد جز اينكه همه را شمرده و يابند هر آنچه كردند پيش خود و ستم نكند پروردگارت كسى را ، 50 الكهف » .
سپس نامه را گرفت و مهر نهاد و بگردنم انداخت و گويا همه كوههاى جهان را طوق گردن من كردند ، گفتم : اى منبه چرا با من چنين ميكنى ؟ گفت : گفتهء پروردگارت را نشنيدى ؟ « و هر آدمى نامه عملش بگردنش بسته ، و برآوريم برايش روز قيامت نامهاى كه برخورد با آن باز شده ، بخوان نامه خود را بس است برايت امروز كه خودت حسابرس باشى ، 13 - 14 - الاسراء » و اين خطاب با تو است در روز قيامت و تو را آرند و نامهات جلو چشمت باز است ، خود گواه خودى ، سپس از بر من رفت ( تا آخر خبر ) .
« و آنان كه گناه نكنند خدا را در فرمانش » تفسير مالك و خازنانست و اشاره است بقول خدا « أيا آنان كه گرويديد نگهداريد خود و كسانتان را از آتشى كه هيزمش مردمند و سنگ ، سرپرستش فرشتههاى تندخو و سخت رويند و گنه نكنند خدا را در فرمانش و بكنند هر چه فرمان دارند ، 6 - التحريم » و « آنان كه گويند » شرح رضوان و خادمان بهشت است ، و بسا حال برخى خادمان بهشت باشد ، چون ذكر زبانيه پس از خازنان دوزخ ، و شرح دوزخ را پيش از بهشت آورد ، چون بيم براى بيشتر مردم اصلح است از اميد ، زيرا شهوت آنها را به بدكردارى كشاند .
« سلام عليكم » اشاره است بقول خدا در وصف بهشتيان « و فرشتهها از هر دو بر آنها درآيند كه درود بر شما براى شكيبائى شما و چه در انجام ، خانه خوبيست 23 و 24 - الرعد » بيضاوى در ( ج 1 ص 622 ) تفسيرش گفته : سلام عليكم ، مژده
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 196
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٩٦